( 36 ) عايشه همسر ابو حفص نيشابورى 114
به خطّ ابو جعفر احمد بن حمدان 115 ديدم كه نوشته بود : عايشه همسر ابو حفص از ابو حفص دربارهى بكاء ( گريستن ) پرسيد . ابو حفص گفت :
گريهى صادق آن است كه بگريد بر گريههاى خودش به اين جهت كه در گريستن صادق نبوده است . شايد خداوند تعالى از گريستن وى راضى نباشد . پس گريهى او به جهت اندكى صداقتش در گريستن براى او ارزش بيشترى دارد تا همهى آن گريههايى كه وى در ابتداى گريستن [ در طريقت ] داشته است ، چرا كه براى بنده حالى حاصل نمىشود مگر با [ آگاهى وى نسبت ] به نقصان آن در خودش .
شرح
( 114 ) . ابو حفص عمرو بن سلّامه حداد نيشابورى ( متوفى 270 / 883 - 84 ) از مشايخ صوفيهى خراسان بود . هجويرى از وى نقل مىكند كه وى در معاملات زاهدانه نمونه بود . او فصلى از كتاب خود دربارهى معاملات را با اين جملهى ابو حفص آغاز مىكند كه در اينباره گفت : " تصوف به جمله آداب است كه هروقتى و مقامى و حالى را ادبى بود ، كه هركه ملازمت آداب اوقات كند به درجت مردان رسد و هركه آداب ضايع كند او دور باشد از پندار به نزديكى ، و مردود باشد از گمان بردن به قبول حق . " هرچند هجويرى اين