جاى تعجب است كه سلمى خود به اين نتيجه نرسيده بود . براى سلمى رابعه مهمترين زن صوفى بود كه كتاب زنان صوفى با وصف وى آغاز مىشود ، زيرا او نمونهاى عالى و بااهميت از تصوير زنان روحانىاى است كه سلمى سعى بر ارائهى ايشان داشت . بنابراين او به راحتى اكثر زنان صوفى بصره را بدون در نظر گرفتن اينكه بسيارى از آنان پيش از رابعه مىزيستند ، به نسل رابعه نسبت مىدهد . اشتباهات تاريخنگارى سلمى در نوشتههاى ابن جوزى بهعنوان تاريخنويس دقيقترى در زمينهى نخستين زاهدان زن تصحيح مىشود . از كنار هم قرار دادن توصيف سلمى از زنان بصره ، با آنچه ابن جوزى گفته است تصوير زير حاصل مىشود :
نخستين مكتب زنان زاهد بصره توسط معاذه عدويه ( بخش 5 ) كه برطبق گفتهى سلمى بههيچوجه رابطهاى با رابعه عدويه نداشت پايهگذارى شد . او در حقيقت يكصد سال پيش از رابعه مىزيست . در توصيف انيسه بنت عمر عدويه تأكيد شده است كه حلقهى زنان صوفى معاذه ، مكتبى واقعى بود . ( بخش 7 ) در اين بخش انيسه بهعنوان شاگرد معاذه معرفى مىشود . معاذه عدويه بيشتر از رابعه در پايهگذارى مسيرى برنامهريزى شده براى عبوديت نقش داشت ، كه مظهر ديدگاه سلمى دربارهى زنان صوفى است . شيوهى معنوى او بسيار زاهدانه بود و به عبادت ، روزه و شبزندهدارى اهميت خاصى مىداد . يكى از موضوعات مركزى اصول فكرى او توكّل به خدا بود . نام او " معاذه " بهمعناى تلاش براى رسيدن به حفظ خداوندى ( استعاذه ) عليه نيروهاى شيطانى نفسانى است . يكى از بهترين مصاحبان او زنى با نام غفيره عابده ( بخش 9 ) نيز داراى نامى نمادين بود . غفيره از غفران به معنى بخشش گناهان است ، درحالىكه عابده بهمعناى " عبادتكننده " يا زن عابد است .
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 150
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص١٥٠