بتحقيق كه كوچ كردند ايشان از قرارگاه قبرها ، ومنتقل شدند بمحل انتقال غايتها كه عبارتست از بهشت وجهنّم ، واز براي هر خانه از اين دو خانه اهليست كه طلب نمىكنند عوض نمودن آن را بخانهء ديگر ، ونقل كرده نمىشوند از آن خانه بسوى غير آن ، وبدرستى كه أمر بمعروف ونهى از منكر دو خلق پسنديده هستند از اخلاق خدا ، وبدرستى كه اين دو خلق نزديك نمىگردانند از مرگ وكم نمىكنند از روزى ، ولازم نمائيد بخودتان عمل كردن كتاب خدا را ، پس بدرستى كه اوست ريسمان محكم ، ونور آشكار وشفا دهندهء با منفعت ، وسيراب كنندهء كه رفع عطش مىنمايد ، ونگاه دارندهء از براي كسى كه تمسّك بآن نمايد ، ونجاة دهندهء مر كسى كه تعلَّق بآن داشته باشد ، كج نمىشود تا راست كرده شود ، وعدول نمىكند از حق تا طلب كرده شود بازگشت آن بسوى حق ، وكهنه نمىكند آن را كثرت ورد آن بزبانها ودخول آن بگوشها ، هر كس قايل شد بآن كتاب صادق شد ، وهر كس عمل نمود بآن سبقت كرد بدرجات جنان وروضهء رضوان .
وبر خواست بسوى آن حضرت در أثناى اين كلام مردى ، پس عرض نمود أي أمير مؤمنان خبر ده ما را از فتنه وبليّه وآيا پرسيدى آنرا از حضرت رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه وآله وسلَّم پس فرمود : زماني كه نازل نمود حق سبحانه وتعالى آيهء * ( ألم أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ ) * .
يعنى منم خداى لطيف مجيد آيا گمان كردند مردمان كه ايشان ترك كرده ميشوند بحال خودشان بمحض اين كه مىگويند ايمان آورديم ما وحال آنكه ايشان امتحان كرده نشوند ، آن حضرت فرمود زماني كه نازل شد اين آية دانستم من كه فتنه نازل نمىشود بما وحال آنكه حضرت رسالتمآب صلَّى اللَّه عليه وآله وسلَّم در ميان ما است ، پس گفتم يا رسول اللَّه چيست اين فتنه وامتحان كه خبر داده تو را خداوند متعال بآن پس فرمود آن حضرت كه : أي عليّ بدرستى كه امّت من زود باشد كه بفتنه افتند بعد از من
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 311
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٣١١