تا آنكه چون كشف كند خداى تعالى از جزاء معصيت ايشان ، وخارج ميكند ايشان را از لباسهاى غفلت ايشان استقبال مىكنند بچيزى كه ادبار كرده بود وغايب بود از ايشان كه عبارتست از عقوبات آخرت ، واستدبار مىكنند بچيزى كه حاضر بود ايشان را كه عبارتست از لذايذ دنيا ، پس نفع نبردند از آنچه دريافتند از مطلوب خودشان ، ونه به آنچه كه رسيدند از حاجت خود ، وبدرستى كه من مىترسانم شما را ونفس خود مرا از اين حالت غفلت ، پس بايد كه منتفع بشود مرد بنفس خود ، پس بدرستى كه صاحب بصيرت شخصي است كه بشنود پس تفكر نمايد ، ونظر كند پس بينا گردد ، ومنتفع بشود با عبرتهاى روزگار پس از آن راه برود در راه راست آشكار كه دورى ورزد در آن راه از افتادن مواضع پستى وتباهى واز گمراه شدن در مواضع گمراهى ، واعانت نكند بر ضرر خود گمراهان را بجهة كج روى در امر حق يا بجهة تغيير دادن در گفتار ، يا بجهة اظهار خوف در راستى وصداقت پس افاقه حاصل كن اى شنونده از بيهوشى خود را بيدار باش از خواب غفلت خود ، ومختصر كن از تعجيل وشتاب خودت ، ونيك تأمّل نما در آنچه آمده بتو بر زبان پيغمبرى كه از أهل مكهء معظمه است از آنچه ناچار است از آن وهيچ گريزى نيست از آن ، ومخالفت كن با كسى كه مخالفت كند در آن ، ومتوجّه بشود بطرف غير آن ، ومگذار أو را به آن چه كه پسنديده است أو را از براي خودش ، وبگذار فخر خودت را ، وپست كن كبر خود را ، وذكر كن قبر خود را پس بدرستى كه بر آن قبر است عبور تو ، وهمچنان كه جزا مىدهى جزا داده مىشوى ، وهمچنان كه زراعت مىكنى مىدروى ، وآنچه كه پيش فرستادهء امروز مىآئى بر أو فردا پس مهيّا كن از براي آمدن خود بدار بقا ، ومقدّم كن از براي روز حاجت خود ، پس البتة حذر كن وبترس أي گوش دهنده ، والبتّه جدّ وجهد كن أي غفلت كننده ، وآگاه نكند تو را هيچ كس مانند كسى كه آگاهست از كارها ، بدرستى كه از جمله أوامر محتومهء پروردگار در ذكر محكم واستوار كه بر اخذ آن ثواب مىدهد ، وبر ترك آن عقاب مىنمايد ، واز براي أطاعت آن خوشنود مىشود ، وبجهة
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 227
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٢٢٧