ومتذكَّر شود صاحب تذكَّر ، ومنزجر شود قابل زجر .
وبتحقيق كه گردانيده حق تعالى طلب مغفرت واستغفار را سبب فرود آمدن روزى ورحمت از براي خلق ، پس فرمود در كلام مجيد خود : * ( « اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّه ُ كانَ غَفَّاراً » ) * ، يعني طلب مغفرت وآمرزش نمائيد از پروردگار خود بدرستى كه اوست صاحب مغفرت وآمرزنده ، تا بفرستد أبر را بر شما در حالتي كه ريزان شود بباران ، ومدد فرمايد شما را بأموال وأولاد ، پس رحمت نمايد خدا بر كسى كه روى آورد بدرگاه خدا به توبه وانابه وطلب اقاله وفسخ خطاى خود را نمود ومبادرت وپيش دستى كرد بسوى مرگ خود با توبه نمودن از معصيت .
بار الها بدرستى كه ما بيرون آمده ئيم بسوى رحمت تو از زير پردها وپوششها يعني از خانهاى خود بيرون آمده وپا برهنه رو بصحرا نهاده ومتوجّه تو شده بعد از ناله چهارپايان وفرزندان در حالتي كه راغبيم در رحمت تو ، واميدواريم بزيادتي نعمت تو ، وترسانيم از عذاب تو وعقاب تو ، بار پروردگارا پس آب ده ما را بباران خودت ، ومگردان ما را از نوميدان ، وهلاك مكن ما را بسالهاى قحطى ، ومؤاخذه مكن بما بجهت فعل قبيح سفيهان وبىخردان ما أي پروردگارى كه ارحم الرّاحمين هستى .
بار خدايا بدرستى كه ما بيرون آمده يم بسوى تو شكايت مىكنيم بسوى تو چيزى را كه پنهان وپوشيده نيست بتو وقتي كه مضطر گردانيد ما را تنگيها بغايت سخت ، وملجأ نمود ما را سالهاى قحطي ، وعاجز ساخت ما را مطلبهائى دشوار ، وهجوم آور شد بما فتنه هاى صعب وبا شدّت .
بار الها بدرستي كه ما سؤال مىكنيم از فضل وكرم تو اين كه برنگردانى ما را در حالتي كه مأيوس باشيم ، وباز نبرى ما را در حالتي كه محزون وپريشان شويم وخطاب عتاب نكنى بما بجهة گناهان ما ، وقياس نكنى ما را بأعمال قبيحهء ما . . پروردگارا پراكنده كن بر ما باران خود را ، وسيراب كن ما را سيرابى با منفعت كه سيراب سازندهء هر موجود است ، ورويانندهء گياه كه بروياني بسبب آن
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 15
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص١٥