تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤

الترجمة

از جمله كلام آن بزرگوار است مر أبي ذر غفاري را در حينى كه اخراج شد از مدينهء طيّبه بسوى ربذه فرمود : اى أبو ذر بدرستى كه تو غضب كردى از براي رضاى خداى تبارك وتعالى پس اميدوار باش بكسى كه از براي أو غضب نمودى ، بدرستى كه اين قوم ترسيدند از تو بر دنياي خودشان وترسيدى تو از ايشان بر دين خود ، پس ترك كن در دست ايشان آنچه را كه ترسيدند از تو بر آن ، وبگريز از ايشان به آن چه كه ترسيدى از ايشان بر أو ، پس چه بسيار احتياج دارند به آن چه كه منع كردى تو ايشان را يعنى از دين خود ، وچه قدر بىنيازى تو از آنچه كه منع كردند تو را يعنى دنيايشان وزود باشد كه بدانى كه كيست صاحب ربح ومنفعت فرداى قيامت وبيشتر مردمان در حالتي كه حسد برند أو را . واگر آسمانها وزمينها باشند بر بندهء بسته شده پس بپرهيزد آن بنده از خداى تعالى هر آينه بگرداند پروردگار متعال از براي آن بنده محلّ خروجي از آنها يعنى أبواب فرج بر وى أو مفتوح مىشود ، ونبايد مؤنس بشود ترا مگر خدا ، نبايد وحشت آورد ترا غير از باطل ، پس اگر قبول كرده بودى دنياي ايشان را هر آينه دوست مىداشتند ترا ، واگر قطع كرده بودى واخذ نمودى از دنيا يعني قبول هداياى ايشان را مىكردى هر آينه در أمان بودى از شرّ ايشان . ومن كلام له عليه السّلام وهو المأة والاحد والثلاثون من المختار في باب الخطب . أيّتها النّفوس المختلفة ، والقلوب المتشتّتة ، الشّاهدة أبدانهم ،
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 254 | حبيب الله الهاشمي الخوئي / سيد إبراهيم الميانجي