ونجات وخلاصى از براي كسى كه تصديق كرد ، ووثوق واعتماد از براي كسى كه توكَّل نمود ، وراحت وآسايش مر كسى را كه تفويض كرد كار خود را بخدا سپر مر كسى را كه صبر نمود برنج وعنا پس آن اسلام روشنتر است راههاى آن ، آشكارتر است سرّهاى آن ، بلند است مناره آن ، تابانست راههاى آن ، درخشان است چراغهاى آن ، گراميست ميدان آن ، بلند است نهاية آن جمع كننده است حلبهء آن يعنى اسباني كه فرآهم آورده مىشود از أطراف ونواحي متعدّده بجهة أسب دواني ومسابقت .
رغبت كرده شده است سبقت آن يعني چيزى كه مقرر شده بجهت سبقت كننده از أسب دوانها ، بزرگوار است سوارهاى آن .
تصديق بخدا ورسول راه راست اسلام است ، وعملهاى صالح مناره أو است ومرگ غايت أو است ، ودار دنيا ميدان أسب دوان أو است ، وروز قيامت صاحب حلبه أو ، وبهشت عنبر سرشت سبقة أو .
بعضي ديگر از اين در ذكر حضرت رسالتمآب صلوات اللَّه وسلامه عليه وآله است كه فرمود : تا اين كه بر افروخت پيغمبر خدا شعله أنوار دين مبين از براي آتش گيرنده اقتباس نور كننده ، وروشن گردانيد علامت ونشانه را از براي حبس كننده ، يعني كسى كه ايستاده باشد در وادي حيرت وضلالت ، ومركب خودش را نگه بدارد بجهة يافتن راه هدايت .
پس حضرت رسالت أمين مؤتمن تست در تبليغ احكام ، وشاهدتست بر امّتان ومبعوث وبرانگيخته تست از روى نعمت بر جميع عالميان ، ورسول تست از روى رحمت بآدميان .
بار خدايا قسمت بده از براي أو حظ وافر را از عدل كامل خودت ، وجزا بده باو زيادتيهاى خير را از فضل شامل خود .
بار خدايا وبلند گردان بر بناى بنا كنندگان بناى أو را ، وگرامى دار نزد خودت اجر وجزاى أو را ، وبده أو را وسيله را ، وعطا كن أو را بلندى وفضيلت را
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 269
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٢٦٩