ألا إنّما الدّنيا كظلّ سحابة
أظلَّتك يوما ثمّ عنك اضمحلَّت
فلاتك فرحانا بها حين أقبلت
ولا تك جزعانا بها حين ولَّت
الترجمة
از جملهء خطب شريفهء آن حضرت است در مقام تنفير از دنيا وترغيب در آخرت مىفرمايد كه : بدانيد وآگاه باشيد كه دنيا سرائيست كه سلامت مانده نمىشود از آن مگر در آن ، وخلاصى يافته نمىشود بچيزى كه باشد از براي آن ، امتحان شده اند مردمان با أو امتحان شدني ، پس آنچه كه گرفته اند از براي دنيا بيرون كرده ميشوند از آن بصد رنج وعنا ، وحساب كرده ميشوند بر آن در روز جزا ، وآنچه كه گرفته آنرا از دنيا از براي غير دنيا يعنى از براي نجاة عقبا ، مىآيند بر أو ومىايستند در أو يعنى ثواب آنرا در مىيابند وبجزاى آن نايل ميشوند بدرستى دنيا در نزد صاحبان عقل وشعور مانند سايه ايست در اين اثنا كه مىبينى آنرا شايع ومنتشر حتى آنكه بر چيده مىشود در اين كه زايد وتمامست ، تا اين كه ناقص مىشود يعنى دنيا در نظر مردم ثبات ودوام دارد لكن اگر تأمل وفكر درست بكنى در معرض زوال وفنا است .
ومن خطبة له عليه السّلام
وهى الثالثة والستون من المختار في باب الخطب فاتّقوا اللَّه عباد اللَّه وبادروا آجالكم بأعمالكم ، وابتاعوا ما يبقى لكم بما يزول عنكم ، وترحّلوا فقد جدّ بكم ، واستعدّوا للموت فقد أظلَّكم ، وكونوا قوما صيح بهم فانتبهوا ، وعلموا أنّ الدّنيا ليست لهم بدار فاستبدلوا ، فإنّ اللَّه لم يخلقكم عبثا ، ولم يترككم