مىكند . او در حالى كه افسار اسب را در دست داشت ، در همين لباس با اصحابش نماز خواند . در حين نماز اسب بول كرد و مقدارى از آن به پيراهن اصابت كرد . گويى اصحاب به هم مىگفتند : چه خواهد كرد ؟ تا آنكه فرمود : عرق و آب دهان و بول اسب اشكالى ندارد و پيراهنش را آب نكشيد . « 1 »
( 1 ) در مكانهايى كه آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله در طول مسير نماز مىخواند ، مساجدى ساخته شد . به اين ترتيب در دومه در ذى خشب ، سپس در فيفاء در ذى المروه ، همان جايى كه شتر ابو ذر از حركت بازماند ، سپس در شقة « 2 » ، سپس در وادى القرى در نزديكى خيبر ، ( سپس در صعيد ) ، سپس در حجر ( از شهرهاى حضرت صالح ) ، سپس در ذنب الحوصاء ( حوضا ) ، سپس در ذى الجيفه در صدر الحوصاء ، سپس در جوبر در شق تاراء ، ( سپس در طرف البتراء در آخر كواكب ، سپس در ألاء ، چنان كه در سيرهء ابن اسحاق آمده ) ، سپس در ذات الحظمى ، سپس در سمنه ، سپس در الاخضر ، سپس در ذات الزراب ، سپس در ثنية المداران و سپس در تبوك نماز به جاى آورد و مساجدى ساخته شد . « 3 »
( 2 )
بعضى از منافقين در تبوك
ابن اسحاق دربارهء سويد بن صامت أوسى كه از بنى عمرو بن عوف در قباء بود ، نقل كرده است : او قبل از شروع جنگ بعاث بين أوس و خزرج ، تيرى را به سوى معاذ بن عفراء خزرجى پرتاب كرد و او را ناجوانمردانه و در غير جنگ كشت . « 4 »
در آن هنگام ، يهوديان همپيمان خزرجىها بودند و حاطب بن حارث يكى از يهوديان را كشته بود ، براى همين عدهاى از خزرجىها شبانه خارج شدند و به جنگ حاطب رفتند كه در نتيجه مجذّر بن زياد بلوى ، كه همپيمان خزرجىها بود ، سويد بن صامت أوسى را كشت . « 5 »
( 3 ) اما واقدى مىنويسد : يكى از خزرجىها سويد بن صامت را در منطقه حرّه در نزديكى طايفهء بنى غصينه در مشرق بنى سالم ديد . سويد به گوشهاى رفته بود و بول مىكرد . آن مرد مجذّر بن زياد را مطلع كرد و مجذر به سوى سويد رفت و او را كشت و همين كار او ، باعث شروع جنگ طولانى و خانمانسوز بعاث شد . « 6 »
هامش
( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 1003 .
( 2 ) . در مغازى واقدى آمده است : سقيا ، كه اولين منزلگاه به سوى مكه است نه به سوى شام و در سيره آمده است : شقهء بنى عذره كه همين صحيح است .
( 3 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 999 و ابن اسحاق آن را در سيره ، ج 4 ، ص 174 برعكس كرده و سه منزل را بدان افزوده است .
( 4 ) . سيرهء ابن اسحاق ، ج 2 ، ص 167 و ج 3 ، ص 95 .
( 5 ) . سيره ابن هشام ، ج 1 ، ص 307 .
( 6 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 304 .