( مسأله 35 ) : طريقه أخذ مسائل به سه گونه است : اول شنيدن از
مجتهد ، دوم شنيدن از عدلين يا از عدل واحد ( 1 ) كه راوى از قول مجتهد
باشد ، سوم أخذ از كتاب فتواى مجتهد به شرط آنكه سالم و مأمون از غلط باشد ،
يقينا يا حسب ظن قوى على الأقوى ، و اگر دو عادل بر خلاف يكديگر فتواى
مجتهد را خبر دهند اولى ( 2 ) توقف و عمل به احتياط است ( 3 ) .
( مسأله 36 ) : عدالت ملكه است نه حسن ظاهر ، بلكه حسن ظاهر ( 4 )
كاشف نوعى از ملكه است به شرط حصول ظن به ملكه ( 5 ) .
( مسأله 37 ) : هرگاه ( 6 ) ميان كتاب و شنيدن از خود مجتهد اختلاف
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : يا از موثق
غير عادل على الأقوى .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه متعين است .
محمد باقر شيرازى : اگر دسترسى به فتواى مقلد از طريق ديگرى ممكن نباشد
يا بايد در صورت امكان احتياط كند و يا اينكه رجوع به مجتهد ديگرى بنمايد .
( 3 ) محقق خراسانى : در صورت عدم علم به تأخر تاريخ قول يكى از آن دو ، و الا
عمل به آن اشكالى ندارد .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بودن حسن
ظاهر كاشف نوعى ملكه ، خالى از قوت نيست .
( 5 ) محمد باقر شيرازى : تفصيل در مقدمه بيان شد .
( 6 ) ميرزاى شيرازى : اين مسأله داراى تفصيل است ، غرض اين است كه تقديم
خطاب بر كتاب مطلقا صادق نيست ، چه بسيار است كه كتاب اتقن از خطاب است
زيرا در كتاب دقت و اهتمامى مىشود كه چه بسا در خطاب نمى شود ، و مىشود
به اين ملاحظه مسأله را تفضيل و برترى داد .
محمد كاظم طباطبائى : محمد باقر شيرازى : اين مطلب ضابطه و قانون
معينى ندارد ، گاهى كتاب اوثق است و گاهى خطاب .