( 1 ) سبط ابن جوزى در تذكرة الامه از خطيب قزوينى صاحب المناقب و با سندى از عبد الرزاق عن معمر بن راشد از ابن ابى نجيح از مجاهد از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : وقتى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فاطمه عليها السّلام را به على عليه السّلام تزويج كرد ، فاطمه گفت : يا رسول اللّه ، آيا مرا به تزويج كسى در آوردهاى كه هيچ مالى ندارد ؟
رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به وى فرمود : آيا راضى به اين نيستى كه خداوند از ميان تمام اهل زمين دو نفر را برگزيده كه يكى پدرت و ديگرى شوهرت باشد ؟ !
سپس بر آن حاشيه زده و مىنويسد : دربارهء اين حديث بحث كرده و نوشتهاند : عبد الرزاق آن را روايت كرده و او متهم به تشيع است !
سپس مىنويسد : گفتيم كه عبد الرزاق از بزرگان علما و استاد احمد بن حنبل مىباشد و مسلم و بخارى در كتابهاى خود از او روايتهاى بسيارى را نقل كردهاند و به سخنان كسانى كه به خاطر أغراض فاسد در او خدشه مىكنند ، اعتنايى نمىشود ! « 1 »
( 2 )
غزوهء سويق « 2 »
ابن اسحاق با سندى از عبد الله بن كعب بن مالك انصارى نقل مىكند كه وقتى ابو سفيان به مكّه بازگشت مشاهده كرده كه قهرمانان قريش شكست خورده و از بدر بازگشتهاند ، نذر كرد كه سرش را به سبب جنابت نشويد « 3 » تا وقتى كه با محمد صلّى اللّه عليه و آله بجنگد ، لذا براى عمل كردن به نذر خود به همراه چهل « 4 » يا دويست سواره حركت كرد و راه صحراى نجد را در پيش گرفت تا در كنار قناتى در كوه ثيب كه تا مدينه يك منزل فاصله داشت ، « 5 » فرود آمدند .
هامش
كشف الغمه ج 1 ، ص 366 و از او در بحار الانوار ، ج 43 ، ص 137 و بحرانى در العوالم ، ج 11 ، ص 168 . و به نظر من اين متن ، ريشهء مطلبى است كه خوارزمى در مناقب و گنجى شافعى در كفاية الطالب از ابن عباس نقل كردهاند ؛ مىباشد .
و در آن آمده است كه وليمه را پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله داد ، و اين بر خلاف سنّت است و در آن نسبت به فاصلهء زمانى طولانى ؛ يعنى ده ماه بين عقد و عروسى تجاهل شده است و همچنين نسبت به اصل عقد و اين كه بدون مشورت با زهرا عليها السّلام بوده ، تجاهل شده است و مستبعدات ديگرى هم است .
( 1 ) . تذكرة الامه ، ص 308 - 309 .
( 2 ) . سويق ، جو يا گندمى است كه جوشانده مىشود و سپس آرد شده و با ماست يا روغن يا عسل يا آب مخلوط مىشود و به عنوان غذاى مسافر محسوب مىشود . و اين غزوه را سويق ناميدند ، زيرا كه مشركان به هنگام فرار ، براى سبك شدن بارهايشان ، تمام سويقهاى خود را در راه ريخته بودند .
( 3 ) . غسل جنابت ، از سنتهاى دين حنيف ابراهيم عليه السّلام بوده كه باقى مانده بود ؛ چنان كه در الروض الانف آمده است .
( 4 ) . چنان كه از محمد بن كعب قرظى در واقدى ، ج 1 ، ص 47 آمده است .
( 5 ) . يك منزل مساوى 22 كيلومتر بوده است .