( 1 ) قضيهء گم شدن ( روپوش مخملى ) در ميان غنائمى كه در روز بدر به دست آمده بود ، روپوش مخملى سرخى بود كه گم شده بود . پس مردى از اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله گفت : چرا روپوش مخملى در ميان غنائم نيست ؟ حتما رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله آن را برداشته است ! در اين حال مردى نزد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت : فلانى روپوش مخملى را برداشته و در فلان جا مخفى كرده است . آن حضرت هم دستور داد كه آن موضع را حفر كنند و روپوش مخملى درآورده شد . « 1 »
( 2 ) نزول سورهء انفال واقدى مىگويد : هنگامى كه قريش شكست خورد ، اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به سه دسته تقسيم شدند :
گروهى به محافظت از خيمه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله پرداختند ، دستهاى به تعقيب دشمن پرداختند و گروه سوم به جمعآورى غنائم و اسراء مشغول شدند .
سعد بن معاذ در كنار خيمهء نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله به نگهبانى پرداخت و هنگامى كه غنائم جمعآورى شد ؛ سعد اين احتمال را داد كه رسول اللّه آن را بين كسانى كه به تعقيب دشمن و جمعآورى غنائم پرداختهاند ، تقسيم كند و چيزى به كسانى كه به محافظت از خيمه اقدام كردهاند ندهد ؛ لذا گفت :
يا رسول اللّه ، ترس از دشمن و يا خستگى از جنگ باعث نشده است كه ما به تعقيب دشمن نپردازيم ، بلكه خوف اين را داشتيم كه اگر از تو دور شويم ، دشمن بر تو هجوم آورد . و مىدانيد كه افراد زياد و غنائم كم است و اگر اين غنائم به جنگجويان داده شود ، چيزى براى ديگر اصحاب تو باقى نمىماند .
هامش
اين غنائم شتر و اثاثيه و لباس به چشم مىخورد ، ج 1 ، ص 100 و شامل صد و پنجاه شتر ( ج 1 ، ص 102 ) و ده اسب و مقاديرى سلاح بود ( ج 1 ، ص 103 ) و زرههاى زيادى به چشم مىخورد كه مسلمانان آنها را برداشته بودند و پوست زيادى را قريش براى تجارت با خود برداشته بودند كه به غنيمت گرفته شد .
( 1 ) . تفسير قمى ، ج 1 ، ص 126 - 127 و واقدى آن را نقل كرده ، مىگويد : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله از آن شخص سؤال كرد ؛ امّا او گفت : من اين كار را نكردهام يا رسول اللّه . و معرفىكننده گفت : يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، اينجا را حفر كنيد . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله دستور داد كه آنجا را حفر كنند و در نتيجه روپوش مخملى در آنجا پيدا شد .
در اين هنگام شخصى گفت : فلانى را ببخش يا رسول اللّه و اين درخواست را چندين مرتبه تكرار كرد .
پس رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هر كسى كه اين را مرتكب شده است بخشيدم ( ج 1 ، ص 102 ) .
و گفتهاند : شكست قوم قريش و عقبنشينى آنها به هنگام زوال خورشيد بود . . . و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نماز عصر را در بدر به جاى آورد و سپس حركت كرد .
شايد صحيح اين باشد كه نماز ظهر را در بدر به جاى آورد و سپس حركت كرد ، زيرا در ادامه مىگويد : گفته شده است كه نماز عصر را در اثيل ( در چهار مايلى - هشت كيلومترى بدر ) به جاى آورد . ( ج 1 ، ص 113 ) .