كارهاى خود را بر پايهء تفضل بنا نهادهاى و قدرتت را بر آئين گذشت قرار دادهاى و آنكه عصيان تو كرده به حلم تلقى نمودهاى . تويى كه براى بندگانت درى به سوى عفو خود گشودهاى و آن را ، توبه ناميدهاى و بر آن در ، راهنمايى از وحى خود قرار دادهاى تا آن را گم نكنند . پس تو خود كه نامت منزّه و جاويد است ، فرمودهاى به سوى خدا توبهاى پيراسته از نفاق كنيد . اميد است كه پروردگارتان گناهانتان را محو كند و شما را به بهشتى كه نهرها از زير درختان آن روان است درآورد . در آن روز كه خدا پيمبر خود را و آنان را كه به او ايمان آوردهاند خوار نمىگذارد و در حالى كه نورشان پيش رويشان و از سمت راستشان روان است ، مىگويند : اى پروردگار ما نور ما را براى ما كامل ساز و ما را بيامرز ؛ زيرا كه تو بر هر چيز توانايى . پس بعد از گشودن در ، و بپاداشتن راهنما ، عذر آن كس كه از ورود به آن منزل غفلت ورزد چه خواهد بود ، و تويى كه در معامله ، بر عطاى خود به بندگان افزودهاى ، و به اين سبب تو خود كه مبارك نام و بلندمقامى ، فرمودهاى هر كه كار نيكى به جا آورد پس مزدش ده برابر آن است ، و هر كه كار بدى را مرتكب شود پس جز به مانند كارش كيفر داده نمىشود . و نيز فرمودهاى مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، مانند دانهاى است كه هفت خوشه رويانيده باشد و در هر خوشه صد دانه باشد . خدا براى هر كه بخواهد مضاعف مىسازد . و نيز فرمودهاى كيست آنكه به خدا قرض الحسنهاى دهد تا خدا آن را برايش چندين برابر سازد ؟ بار الها ، و تو ماه رمضان را از آن وظايف برگزيده و خصايص آن را واجبات قرار دادهاى ، كه آن را از همهء ماهها اختصاص بخشيدهاى ، و از همهء زمانها و روزگارها برگزيدهاى ، و بر همهء اوقات سال برترى دادهاى . به سبب قرآن و نورى كه در آن فرو فرستادهاى و به سبب آنكه ايمان را در آن ماه ، مضاعف ساختهاى ، روزه را در آن ماه واجب كردهاى و بپاخاستن براى عبادت را در آن ترغيب و شب قدر را در آن تجليل فرمودهاى . آن شب قدر را كه خود از هزار ماه بهتر است . پس ما را به سبب آن بر ساير امتها برترى دادهاى و به فضيلت آن ، به جاى اهل ملتها برگزيدهاى . پس به اين سبب روزش را به فرمان تو ، روزه داشتيم ، و شبش را به يارى تو به عبادت برخاستيم ؛ در حالى كه به وسيلهء روزه و قيامش خود را در معرض آن رحمتى كه ما را بر آن عرضه كردهاى ، درآورديم ، و اين ماه در ميان ما ستوده زيست و با ما پسنديده مصاحبت كرد . سپس هنگام پايان يافتن وقت و سرآمدن مدّت و كامل شدن شمارهاش از ما جدا شد . پس ما آن را مانند كسى وداع مىكنيم كه فراقش بر ما سخت و غمافزا باشد و رفتنش ما را به وحشت افكند و او را بر ذمّهء پايمان نگاهداشتنى و حرمت رعايتكردنى و حقگزاردنى لازم شده باشد . از اين رو همگى مىگوييم : سلام بر تو اى بزرگترين ماه خدا ، و اى عيد دوستان خدا ، سلام بر تو ، اى گرامىترين مصاحبت از ميان اوقات ، و اى بهترين ماه در ايّام و ساعات . سلام بر تو اى ماهى كه برآمدن كامها در آن آسان و اعمال نيك در آن منتشر و فراوان است . سلام بر تو ، اى همنشين كه چون پديد آيى احترامت بزرگ و چون ناپديد شوى ، فقدانت دردناك باشد . سلام بر تو ، اى همدمى كه چون رو آورى ، مايهء انس و شادى باشى و چون سپرى شوى وحشت افزايى و متألم سازى سلام بر تو ، اى همسايهاى كه دلها در جوارت رقّت گرفت و گناهان در آن كم شد . سلام بر تو ، اى يارىدهندهاى كه ما را در مبارزهء شيطان يارى دادى ، و اى رفيقى كه راههاى احسان را هموار ساختى . سلام بر تو . چه بسيارند آزادشدگان خدا در تو ، و چه نيكبخت به سبب تو ، كسى كه احترامت را منظور داشت . سلام بر تو ، كه چه پاككننده بودى گناهان را ، و چه پوشنده بودى انواع عيبها را سلام بر تو . چه طولانى بودى براى گناهكاران و چه با هيبت بودى در
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: السيد محسن الأمين
ص٢٨٥