دعاى آن حضرت در عذرخواهى از تقصير در حقوق بندگان
بار الها ، من در پيشگاه تو عذر مىخواهم از مظلومى كه در حضور من به او ستم رسيده و من او را يارى نكرده باشم و از احسانى كه دربارهء من انجام گرفته و شكر آن را به جا نياورده باشم و از بدكردارى كه از من عذر خواسته ، و من عذرش را نپذيرفته باشم و از فقيرى كه از من خواهشى كرده ، و من او را ترجيح نداده باشم و از حق مؤمنى كه بر ذمّهام مانده و آن را نپرداخته باشم و از عيب مؤمنى كه بر من پديد شده و آن را نپوشانده باشم و از هر گناهى كه برايم پيش آمده و از آن دورى نكرده باشم . پس بر محمد و آلش رحمت فرست ، و پشيمانيم را ، از لغزشهايى كه به آن دچار شدهام ، و تصميمم را بر ترك گناهانى كه برايم پيش آيد توبهاى قرار ده كه براى من موجب محبّت گردد . اى دوستدار توبهكنندگان . آمين رب العالمين و صلى اللّه على محمد و آله الطاهرين .
دعاى حضرت در طلب مغفرت و عفو
بار الها ، بر محمد و آلش رحمت فرست و شهوت را از هر حرامى بشكن و حرصم را از هر گناهى بگردان ؛ و مرا از آزردن هر مؤمن و مؤمنه و مسلم و مسلمه بازدار . بار خدايا ، هر بندهاى كه دربارهء من مرتكب حرامى شده يا پردهء حرمتى را از من دريده ، و در ظلمى كه به من روا داشته بيامرز ، و در حقى كه از من برده ، عفو كن ، و اين گذشتن را كه در عفو ايشان به كار بردهام ، و اين بيزارى و تبرّعى را كه در كرم نسبت به ايشان معمول داشتهام ، پاكيزهترين صدقات صدقهدهندگان و بالاترين عطاياى تقربجويان قرار ده ؛ و مرا در برابر عفو ايشان به عفو خود ، پاداش ده تا هر يك از ما به سبب فضل تو نيكبخت گردد و هر كدام از ما در پرتو احسان تو نجات يابد . بار الها ، هر بندهاى از بندگانت كه از من عقوبتى ديده ، و يا از طرف من آزارى به او رسيده ، يا به وسيلهء من ستمى به او گرديده ، تا حقّش را ضايع كرده باشم يا مظلمهاش را از ميان برده باشم .
پس بر محمّد و آلش رحمت فرست ، و او را به توانگرى خود ، از من خوشنود گردان ، و حقّش را از جانب من بپرداز ، و آنگاه مرا از عقوبتى كه مستوجب آن شدهام نگاه دار و از قبضهء حكم عدل خود رهائى بخش ؛ زيرا كه نيروى من با انتقام تو بر نمىآيد و طاعتم با غضب تو برابرى نمىتواند . پس اگر تو مرا به حق مكافات كنى هلاكم خواهى كرد ، و اگر در رحمت خويشم نپوشانى به مهلكه خواهى افكند .
دعاى حضرت هنگامى كه ماه رمضان فرا مىرسيد .
سپاس خداى را كه ما را به سپاس خود رهبرى فرمود ، و از اهل سپاس قرار داد ، و سپاس خدايى را كه دينش را به ما عطا فرمود ، و به يقين به وجود خود ما را زينت بخشيد ، و در راههاى احسان خود پويا ساخت ، و سپاس خدايى را كه ماه خود يعنى ماه رمضان : ماه روزه و ماه اسلام و ماه پاكيزگى و ماه آزمايش و تصفيه و ماه بپاساختن نماز ، را يكى از اين راههاى احسان قرار داد . چنان ماهى كه قرآن در آن نازل شد ، در حالى كه براى مردم ( چراغ ) رهبرى به حق و نشانههاى آشكارى از هدايت و تفريق ميان حق و باطل است . پس برترى آن را بر ديگر ماهها به سبب احترامهاى فراوان و فضايل نمايان كه برايش قرارداد ، آشكار