شمشير و نيزه را به تن خريده بود و با اينكه كمترين رمقى داشت ، اما با آن جراحتها از ميدان كارزار زنده بيرون آمده بود .
ابن شهر آشوب گويد : در ميان اسيران ، حسن بن حسن در حالى كه دستش قطع شده بود ديده مىشد ، و نيز زيد و عمر ، فرزندان امام حسن مجتبى ( ع ) همراه با آنان بودند . از برخى روايات چنين برمىآيد كه امام باقر ( ع ) نيز همراه آنها بود ، كه چون اسيران روم آنان را به اسيرى مىبردند ، زنان به آنها گفتند : شما را به خداوند سوگند دهيم كه ما را بر كشتهء حسين عبور دهيد . پس زنان را بر حسين ( ع ) و ياران وى كه همگى بر زمين افتاده بودند ، عبور دادند . همين كه ديدگاه زنان بر اجساد شهيدان افتاد ، فغان كردند و بر صورتهاى خويش زدند . سكينه دختر حسين ( ع ) جسد پدر بزرگوار خود را در آغوش كشيد ، اما عدهاى از اعراب گرد او جمع شدند و او را از بدن پدر بازگرفتند .
پس از آنكه ابن سعد از كربلا كوچ كرد ، گروهى از قبيلهء بنى اسد كه از مردمان غاضريه بودند بيامدند ، و بر آن بدنهاى پاك نماز خواندند و آنان را به خاك سپردند ، و جسد بزرگوار حسين ( ع ) را در همان مكان كه هم اكنون مشهور است دفن كردند و فرزند او على اكبر را نيز پايين پاى آن حضرت به خاك سپردند . و براى ساير شهيدان از اهل بيت و ياران حضرت كه در ركاب او به شهادت رسيده بودند نزديك پاى امام جايگاه بزرگى را حفر كردند و همگى را در يك جا به خاك سپردند .
مسعودى گويد : اهالى غاضريه كه گروهى از بنى عامر از قبيلهء بنى اسد بودند حسين ( ع ) و اصحاب آن حضرت را پس از شهادت به خاك سپردند . بدين ترتيب به نظر مىرسد در همان روز كه ابن سعد از كربلا حركت كرده بود شهدا را دفن كرده باشند ، زيرا چنان كه قبلا نيز اشاره شد ، ابن سعد تا نيمروز يازدهم در كربلا بماند . اما چنانچه در روز دوم شهادت از كربلا حركت كرده باشد ، مراسم دفن دو روز پس از شهادت حسين ( ع ) انجام يافته است . گويند نزديكترين فرد به حسين ( ع ) على اكبر است . چون اثر قبر شهداى نامبرده معلوم نيست . از اين رو هر كس به زيارت آنان مىرود ، با اشاره به زمينى كه پايين پاى امام حسين ( ع ) قرار گرفته است ، بر آنان سلام مىفرستد و عباس بن على ( ع ) در همان مكان كه به شهادت رسيده بود ، سر راه غاضريه كه اكنون آرامگاه اوست به خاك سپرده شده است . اما اصحاب حسين ( ع ) كه با آن حضرت شهيد شدند در اطراف مدفن آن حضرت به خاك سپرده شدهاند .
شيخ مفيد مىگويد : هر چند كه تعيين قبور شهيدان به طور تحقيق و تفصيل براى ما امكانپذير نيست ، اما بدون شك اطراف آرامگاه امام حسين ( ع ) همه شهدا را در بر مىگيرد . رضوان و خوشنودى خداى بر آنان باد .
برخى گويند : كه قبيلهء بنى اسد ، حبيب بن مظاهر را به تنهايى نزديك سر امام حسين ( ع ) همان مكان كه اكنون آرامگاه اوست دفن كردند . زيرا كه وى از بنى اسد بود و براى او احترام قائل بودند ، و نيز حر بن يزيد رياحى كه از طايفهء بنى تميم و مورد احترام آنان بود به فاصلهء يك ميل از آرامگاه حسين ( ع ) در جايى كه هم اكنون مدفن اوست انتقال دادند و به خاك سپردند . هر چند كه شيخ مفيد به اين مطلب اشاره نكرده است اما چنان كه مشهور است و مردم بدان اعتقاد دارند خود دليل بر اين است كه بدون سند نبوده است .
ابن سعد با اسيران خاندان پيمبر خدا ( ص ) بيامدند . همين كه نزديك كوفه رسيدند مردم كوفه براى ديدن آنها اجتماع كردند . در اين اثنا يكى از زنان كوفه بر بام رفت و پرسيد : شما از اسيران كدام مملكت و كدام
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 186
مساهمون: السيد محسن الأمين
ص١٨٦