داشتند بسوى بيت المقدس متوجه بودند مسلمانان مأمور گرديدند كه بسوى كعبه توجه كنند تا نسبت بيهود امتياز داشته باشند .
قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ . .
. اين جمله فرمانى است از طرف خداوند برسول اكرم صلى اللَّه عليه و إله كه او به كسانى كه از انصراف مسلمانان از بيت المقدس به « كعبه » انتقاد ميكردند و ايراد مىگرفتند بگويد كه مشرق و مغرب « 1 » هر دو ملك خداست و در آنها بهر طور كه مصلحت و حكمت او اقتضا كند تصرف مىكند .
خداوند بوسيلهء اين گفتار ، قول كسانى را كه گمان ميكردند « بيت المقدس » از « كعبه » با شرافتتر است و بهتر آنست كه آن هميشه « قبله » باشد به علت اينكه آنجا وطن پيغمبران بوده است و خداوند آن را شرافت و عظمت مخصوص بخشيده است در اين صورت دليلى نيست كه از آن روى برگردانند . باطل و مردود ساخت كه همهء مكانها ملك خداست هر يك از آنها را در هر زمانى كه بخواهد طبق مصلحت و حكمت شرافت و عظمت مىبخشد .
انتقال قبله در چه تاريخى صورت گرفت ؟
ابن عباس ميگويد « مسلمانان » نماز خود را از هنگامى كه پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و إله وارد شهر مدينه گرديد تا هفده ماه بسوى بيت المقدس مىخواند و براء بن عازب ميگويد مدت شانزده يا هفده ماه همراه پيغمبر به طرف بيت المقدس نماز خواندم و پس از آن ما مسلمانان بامر الهى بسوى « كعبه » منصرف گرديديم .
مؤلف : « اين مطلب را مسلم هم در صحيح خود به همين ترتيب روايت كرده است » .
انس بن مالك ميگويد : تحويل قبله بسوى كعبه بعد از نه ماه يا ده ماه پس از ورود پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و إله بمدينه صورت گرفت « معاذ بن جبل مىگويد » اين جريان پس از سيزده ماه از ورود آن حضرت بمدينه بوقوع پيوست » .
على بن ابراهيم بسند خود از حضرت صادق عليه السلام نقل مىكند : « پس از اينكه پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و إله سيزده سال در مكّه و هفت ماه در مدينه بسوى بيت المقدس نماز
هامش
( 1 ) بيت المقدّس در مشرق مدينه و در مغرب آن واقع بود .