خدا را بواسطهء پيروى از ملّت ابراهيم پرستش مىكنيم
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 139 ]
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ ( 139 )
[ ترجمه ]
اى پيغمبر ! بيهود و غير آنها از كفار بگو كه شما را با ما در دين خدا چه جاى بحث و جدال است ؟
در صورتى كه او پروردگار ما و شما است و مصالح ما و شما را بهتر ميداند و شما مسئول اعمال خويش و ما مسئول اعمال خود هستيم و ما تنها ملتى هستيم كه او را از روى خلوص نيت پرستش ميكنيم . ( 139 )
شرح لغات :
محاجّه . . . - مجادله و گفتگوى خصومت آميز .
اعمال . . . - جمع عمل يعنى كار .
اخلاص . . . - خالص قرار دادن .
تفسير :
خداوند در اين آيه پيغمبر خود را مأمور ساخته است كه بيهود و غير آنها از كفّار بگويد :
أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ . . .
- در دين خدا با ما چه مجادله ميكنيد ؟ و حال آنكه خداوند آفريننده و نعمت بخش ما و شما مىباشد و او هر آئينى كه بصلاح ما و شما باشد همان را تشريع مىكند .
چگونه با پيغمبر اسلام ( ص ) محاجّه ميكردند
در اينكه محاجّهء يهود و نصارى با پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله بچه كيفيّت بود اقوالى است :
1 - آنها ميگفتند كه : « ما نسبت بحقّ شايستهتر ميباشيم بدليل اينكه نبوّت در ميان ما پيش از شما تحقق يافته و كتاب آسمانى در ميان ما قبل از شما نازل گرديده است » .