2 - منظور ابراهيم و اسماعيل درخواست توبه پذيرى از خداوند نسبت بستمكاران ذريّهء خود بوده است .
3 - مراد اين است كه پروردگارا رحمت و عنايت خود را شامل ما بگردان .
إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ . . .
- تو اى پروردگارا ! نسبت بگناهان بزرگ ، توبه پذير ميباشى ، بعضى گفتهاند مراد از كلمهء « التواب » اين است كه تو توبه را مكرر ميپذيرى .
الرَّحِيمُ . . .
- نسبت ببندگان خود داراى رحمت هستى نعمتهاى بزرگ به آنها عنايت ميكنى و پرده روى گناهان آنها ميپوشى .
از اين آيه اين نكته استفاده مىشود كه « دعا » نسبت بامورى كه دعا كننده ميداند تحقق پيدا نخواهد كرد نيز صحيح است زيرا ابراهيم و اسماعيل مىدانستند كه هرگز گناه نخواهند كرد و هيچگاه از دين اسلام جدا نخواهند شد
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 129 ]
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 129 )
[ ترجمه ]
پروردگارا در ميان فرزندان پيغمبرى از خودشان برانگيز كه آيات تو را بر مردم تلاوت كند و آنان را كتاب و حكمت بياموزد و آنها را پاك و منزه بسازد تويى كه داراى قدرت كامل و حكمت ميباشى ( 129 )
شرح لغات
عزيز . . . - توانايى كه مغلوب نميگردد .
حكيم . . . - گاهى به معناى مدبرى است كه با صنع محكم و تدبير نيكو افعال خود را انجام ميدهد در اين صورت از صفات فعل است و گاهى به معناى دانا است كه از صفات ذات است .
تفسير :
بقيهء دعاى ابراهيم را خداوند بيان ميفرمايد :
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ . . .
- پروردگارا در ميان آنها پيغمبرى از خودشان برانگيز . ضمير در « فيهم » به « امت مسلمان » واقع در آيهء قبل برميگردد چون