بينوايان با خبر شوند و به حال ضعيفان و فقراء رقّت و ترحّم نموده آنها را مورد نوازش قرار دهند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 184 ]
أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 184 )
[ ترجمه ]
روزهايى چند و هر كس از شما مريض باشد يا مسافر پس چندى از روزهاى ديگر ( غير از ماه رمضان ) و بر كسانى كه به زحمت و مشقت مىتوانند عوض هر روز فديه دهند غذاى مسكين و هر كس كار نيكى به اختيار كند همان براى وى خوبست و روزه داشتن شما را بهتر خواهد بود اگر فوائد آن را بدانيد .
شرح لغات
سفر - اصلًا اين كلمه از « سفر به معناى كشف است و چون معمولًا در سفر آنچه براى انسان آشكار نبوده از اخلاق و آداب مردم كشف و روشن ميشده لذا به اين نام خوانده شده است .
عدّه - به معناى معدود يعنى شمرده شده مىباشد .
يطيقونه - نميتوانند يا به زحمت و تكلّف مىتوانند از طاقت به معناى توانايى است و طوق از طلا و يا نقره كه بدارندهاش عظمت و نيرو مىبخشد به اين نام خواندند .
تفسير :
أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ . . .
- روزهاى معلوم و معيّنى و نيز ممكن است منظور اين باشد كه روزهايى كم مانند آيه كريمه « دراهم معدوده » ( درهمهايى كه ) .
در اينكه منظور از اين « ايّام » چيست دو قول نقل شده است .
1 - منظور ، سه روز از هر ماه است كه بعداً اين حكم نسخ شد ( معاذ و عطا و ابن عباس ) و يا سه روز هر ماه باضافه روز عاشورا ( قتاده ) كه روزه اين ايام بقول بعضى واجب و بقول ديگران مستحبّ بوده است ولى در اينكه هر چه بود نسخ شد ترديدى ندارند .