[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 6 تا 7 ]
[ ترجمه ]
شرح لغات :
« كفر » ( ناسپاسى ) و برابر « شكر » ( سپاس ) است همانطور كه « حمد » ( ستايش ) در برابر « ذمّ » ( سرزنش ) است پس كفر ، پوشانيدن نعمت و پنهان نمودن آنست و شكر ، آشكار كردن و نشر آن . هر آنچه چيزى را بپوشاند لغت « كفر » بدان گفته مىشود « لبيدة » ميگويد : « في ليلة كفر النجوم غمامها » شبى كه ستارهها را ابرها پوشانده بود . « إنذار » توجه دادن بآيندهاى ترسناك و اعلام خاص است و خداوند به اين صفت توصيف مىشود ، چه اعلام و تخويف هر دو را دارد « ذلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ » « 1 » ( اينست كه خدا بندگان خويش را بدان ميترساند ) . بعضى گفتهاند فرق « إنذار » با « اشعار » اينست كه انذار ، ترساندن از چيزى . است وقت دار بخلاف اشعار . « ختم » نظير طبع مهر زدن است و ختم چيز پايان و نهايت آنست و ختم كتاب از همين باب است يعنى تمام كردن آن و مهر را نيز به همين جهت خاتم گفتهاند . « سمع » اگر چه مفرد است ولى منظور از آن ، گوشها و جمع است و چون مصدر است مفرد آمده و نيز ممكن است بحذف مضاف باشد يعنى « مواضع سمعهم » ( محل قوه شنوايى ايشان ) يا چون مضاف اليه ( هم ) جمع است لذا مفرد به همان معناى جمع ميآيد و در ادبيات عرب نظير فراوان دارد « 2 »