از نعمتهايى كه خدا به پدرانشان داده همان است كه آيه كريمه بيان مىكند :
« وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ »
« 1 » ( چون موسى بقوم خويش گفت : اى قوم نعمت خدا را به ياد آوريد كه ميان شما پيغمبران پديد آورده شما را پادشاهى داد و بشما آنچه را كه به هيچيك از اهل عالم نداد عطا كرد ) .
ابن انبارى ميگويد : معناى آيه كريمه اين است كه : به ياد آوريد نعمتى را كه بشما دادم و آن علم تورات و بيان صفت محمّد بود كه من شما را به پذيرش و تصديق آن ، الزام نمودم ولى پس از آن كه آن حضرت برانگيخته شد آنان پيروى نكردند و گويى اين نعمت را فراموش نمودند .
« أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ »
-
در اينكه عهد خدا كه آنان بايد وفا ميكردند چيست ؟ وجوهى بيان شده است :
1 - پيروى از محمد
ابن عباس ميگويد : اين ، عهد همان است كه در تورات نوشته شده بود كه خدا پيامبرى خواهد فرستاد بنام « محمّد » و هر كسى از او پيروى كند به او دو اجر داده مىشود .
1 - اجر پيروى از موسى و اعتقاد به تورات 2 - اجر پيروى از محمّد و ايمان به قرآن و كسى كه به او كافر شود و ايمان نياورد و زر و بالش زياد و كيفرش آتش است ، بنا بر اين معناى آيه چنين مىشود : به سفارش من در بارهء محمّد عمل كنيد و من نيز بعهد خود عمل كرده شما را وارد بهشت خواهم نمود . علت اينكه به اين حكم از تورات « عهد » گفته شده اين است كه آنان در كتاب خود دانسته بودند و يا از باب تأكيد و اهميّت مطلب ، آن را چون عهد ، كه قسم است قرار داد همانطور كه در آيه كريمه ميفرمايد :
« وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ »
« 2 » ( چون خدا پيمان گرفت از آنان كه كتاب به آنها داده شد كه حقائق كتاب آسمانى را براى مردم بيان
هامش
( 1 ) آيه 20 از سوره مائده ( 5 )
( 2 ) آيه 187 از سوره آل عمران ( 3 )