گويند كلمه « اسرائيل » از دو كلمه « اسر » به معناى بنده و « ئيل » به معناى خدا مركّب شده است مانند كلمهء عبد اللَّه در عربى « 1 » .
اذكروا - به ياد آريد - از « ذكر » به ياد آوردن - توجه نمودن در برابر فراموشى و نيز « ذكر » به معناى به زبان آوردن و شرف ، و كتابهاى پيامبران و دعا و نماز آمده است .
وفا - انجام دادن ، نگهداشتن عهد و پيمان است .
عهد : سفارش - پيمان .
فارهبون - بترسيد و بينديشيد از ماده « رهب » به معناى ترس در مقابل « رغبت » به معناى ميل .
ثمن - بهاء - با كلمات « عوض و بدل » هم معنى است با اين تفاوت كه « ثمن » بدل در معامله است پول باشد يا غير آن ولى عوض ، اعمّ از آن است و بدل چيزى است كه بجاى ديگرى قرار ميدهند و فرق « ثمن » با « قيمت » ( ارزش ) آن است كه « ثمن » ( بهاء ) ممكن است مساوى با كالا و ممكن است زياد و كم باشد ولى « قيمت » با كالا برابر است .
تفسير
پس از آنكه خداوند دليلهاى توحيد و خداشناسى را براى همهء مردم بيان نمود و نيز نعمتى را كه به پدر انسانها ( حضرت آدم ) داده يادآور شد در اين آيات ، حجّتها و دليلهايى را كه براى بنى اسرائيل آورده شده و نعمتهايى را كه به آنان و پدرانشان داده است بيان مىكند و آنان را به عنوان جدّ اعلى ( يعقوب ) خطاب كرده ميفرمايد : اى پسران يعقوب ( اسرائيل ) و طرف خطاب ، يهود و نصارى هستند
هامش
( 1 ) صاحب كتاب قاموس مقدس مينويسد : اسرائيل يعنى كسى كه بر خدا پيروز شد و آن اسم يعقوب بن اسحاق است كه در هنگام كشتى با فرشته خدا بدان ملقب گرديد و اسرائيل و اسرائل و اسرال نيز خوانده شده است .