قومى از بنى تميم بودند ، زير فرمان بنى عباس حكومت مىكردند . فرمانروايى بر اين منطقه به صورت موروثى در ميان اين سلسله از پدر به پسر منتقل مىشد . آخرين امير [ اغالبه ] ، سحنون بن سعيد را به اجبار به قضاوت قيروان گماشت . سحنون مدّت يك سال از تصدّى اين پست امتناع ورزيد . امّا امير ، سحنون را تهديد كرد و ترسانيد ، و بدين ترتيب وى به اجبار پذيراى اين شغل شد ، از سوى ديگر امر قضا را بر خود واجب مىشمرد . سحنون كارش را از روز دوشنبه سوم ماه مبارك رمضان ( 234 ق / 849 م ) آغاز كرد و از روز يكشنبه نهم همان ماه به قضاوت پرداخت . در فاصلهء اين شش روز هم او - كه خداوند از او خشنود باد - شهود و ائمّه و مؤذّنين را تعيين كرد و از زندانيان ديدن و دلجويى كرد و به تنظيم امور مردم پرداخت . نام سحنون ، عبد السّلام بود به لحاظ نرمى پوست صورت و روشنى رنگش به سحنون ملقّب گرديد .
اصل و ريشهء پدرش از اعراب شام بود ، كه همراه سپاهيان به قيروان آمده بود .
287 - پيوسته بنى اغلب بر قيروان و افريقيه فرمانروايى داشتند تا اينكه ابو عبد اللّه حسين بن محمّد بن احمد كوفى صوفى معروف به « داعى مغرب « 1 » » به آنجا رسيد . اصل وى از رام هرمز - ناحيهاى از نواحى اهواز - بود ، و در سال ( 280 ق / 893 م ) ، در زمان خلافت مقتدر - هشتمين « 2 » خليفه عباسى - وارد مغرب شد . در بازگشتن به رقّه « 3 » با مخالفانش كه اطاعتش نمىكردند ، در آنجا جنگيد . ابو عبد اللّه ياد شده در ماه ربيع الاوّل سال مذكور به سرزمين كتامه رسيد . پس از آن برادرش - ابو العباس - پس از چند سال به او پيوست .
هامش
( 1 ) . اشاره به ابو عبد اللّه شيعى است .
( 2 ) . زهرى مقتدر را هشتمين خليفهء عباسى ذكر كرده ، درست نيست ، مقتدر هجدهمين خليفهء عباسى ( 295 - 320 ق ) است . بنابراين تاريخى را كه زهرى نقل كرده ( 280 ق ) برابر با خلافت معتضد عباسى ( 279 - 289 ق ) است ( ر . ك : طبقات سلاطين اسلام ، ص 11 ) .
( 3 ) .al - Rakka ; cf . E . I . , III , 1185 , Par E . Honigmann .