حجاز منطقهاى خشك و بىآب و علف و غير قابل زراعت و بهرهبردارى مىباشد و قابليت سكونت و توسعهء زندگى بشرى را ندارد . همين باعث شده است كه به منطقهء امنى در ميان دو دولت روم و فارس در آن زمان در آيد و اين دولتها هيچ تأثيرى در اين منطقه نداشته باشند ؛ چون هيچ فايدهاى در ارسال لشكر و سپاه به منطقه نمىديدهاند و اگر چنين كارى مىكردند ، مىبايست كه با دست خالى و حسرت به وطنهايشان باز گردند .
بعضى از مؤرخان يونانى نقل كردهاند كه فرمانده بزرگ يونان ، دمريوس تصميم به تسخير شبه جزيره گرفت و در جزيره پيشروى كرد تا به روستاى پترا - كه شايد در محل چاه بدر بوده است - رسيد . اهل آن روستا به وى گفتند : اى فرماندهء بزرگ يونانى ! چرا با ما مىجنگى ؟ ما در بيابان بىآب و علفى زندگى مىكنيم كه هيچ چيزى براى زندگى راحت در آن وجود ندارد . ما اين مناطق خشك را براى زندگى برگزيدهايم تا فرمانبردار كسى نباشيم . بنابر اين هداياى ما را قبول كن و از ما دست بردار والّا ما به تو هشدار مىدهيم كه به مصيبتهاى عظيم و مشكلات زياد برخورد خواهى كرد و اين را بدان كه ما ، دست از عادتها و اخلاق خويش برنمىداريم و اگر تو بخواهى كه به پيشروى ادامه دهى و عدهاى از ما را به اسارت ببرى ، هيچ نفع و فايدهاى از اين اسيران نخواهى ديد ؛ زيرا با اعمال و نيّات بدى با شما به مقابله بر خواهند خاست و هيچ يك از آداب و رفتارهايشان را تغيير نخواهند داد ! پس از آن ، فرماندهء يونانى هدايا را پذيرفت و از تسخير شبه جزيره منصرف شد . « 1 »
قسمت مركزى و شرقى شبه جزيره كه صحراى عربى ناميده مىشود و صحراى نجد در آن قرار دارد ، داراى زمينهاى نسبتاً بلندى است و روستاهاى آبادى در آن قرار دارد كه از جملهء آنها « رياض » مىباشد و در حال حاضر يكى از شهرهاى بزرگ است .
قسمت جنوب غربى جزيره كه يمن ناميده مىشود و طول آن از شمال تا جنوب نزديك به هفتصد و پنجاه كيلومتر و عرض آن از باختر تا خاور نزديك به چهار صد كيلومتر است و مساحتى در حدود شصت هزار ميل مربع دارد . در جنوب آن شهر عَدَن ، از شهرهاى بزرگ يمن به شمار مىرود . اين قسمت از شمال به صحراى نجد و از خاور به صحراى ربعالخالى و از باختر به درياى سرخ محدود مىشود و بزرگترين بندر آن ، بندر حُدَيدة مىباشد .
هامش
( 1 ) . تمدن اسلام و عرب ، ص 94 .