دستهاى آنها را بسته بود و روى سه دست و پا حركت مىكردند ، پيش مىآورد و آن حضرت شصت و سه شتر را با دست خودش قربانى كرد ، سپس كارد را به على عليه السلام داد و او بقيه را ( كه سى و چهار شتر بود ) نحر كرد . سپس آن حضرت دستور داد كه كمى گوشت از هر قربانى بردارند و آن را در قابلمهاى بپزند . آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام گوشت آن را خوردند و آب آن را نوشيدند « 1 » آنها چيزى از پوست و افسار و كله پاچهء قربانى را به سلاخها ندادند ، بلكه تمام آنها را صدقه دادند . « 2 »
در اين حج ، معمّر بن عبدالله عدوى مسؤول تراشيدن سر رسولخدا صلى الله عليه و آله شد . هنگامى كه مىخواست سر آن حضرت را بتراشد ، قريشىها به او گفتند : اى معمّر ! گوش رسول خدا و تيغ تيز در دست توست ! امّا معمر گفت : به خدا قسم كه عهدهدار شدن اين كار را از الطاف بزرگ خدا برخود مىدانم . « 3 »
در آنجا عدهاى همانند رسول الله سرهايشان را تراشيدند و عدهاى فقط تقصير كردند . براى همين آن حضرت فرمود : پروردگارا حلقكنندگان را بيامرز . به وى عرض شد : اى رسول خدا ، پس تقصيركنندگان چطور ؟ آنگاه تا سه مرتبه براى حلقكنندگان دعا كرد و در مرتبهء چهارم براى تقصيركنندگان طلب آمرزش نمود .
سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله لباسش را پوشيد و به خودش عطر زد . « 4 »
پس از آن ، پيامبراكرم صلى الله عليه و آله سوار شتر شد و به سوى كعبه حركت كرد و نماز ظهر را در مكه به جاى آورد . سپس كنار چاه زمزم آمد و مشاهده كرد كه فرزندان عبدالمطلب مردم را سيراب مىكنند . به آنان فرمود : براى من آب بكشيد اى فرزندان عبدالمطلب ، اگر نمىترسيدم كه مردم با تأسّى از من افتخار سقايت حجاج را از شما بگيرند ، خودم از چاه آب مىكشيدم . آنها دلوى از آب را به
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 406 به نقل از المنتقى ، ج 4 ، ص 36 ؛ مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1108 به نقل از ابن عباس .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 393 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 234 ؛ مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1108 به نقل از على عليه السلام .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 400 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 235 . اما در تاريخ مدينهء منوره ، ج 2 ، ص 617 از ابن شبة آمده است : عبدالله بن زيد سر آن حضرت را در همان لباس احرامش تراشيد و پيامبر صلى الله عليه و آله احرامى خود را به او بخشيد . پس از آن محمدبن عبدالله بن زيد مىگفت : موهاى پيامبر صلى الله عليه و آله كه با حنا و گل خطمى خضاب شده است ، نزد ما است .
( 4 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1108 - 1109 .