چنين به نظر مىرسد كه رسولالله صلى الله عليه و آله با پارچهها و بردهاى يمانى پردهاى براى كعبه فراهم كرد و كعبه را كه در زمان آن حضرت هجده ذرع ، « 1 » يعنى در حدود شش متر ، ارتفاع داشت با آن پوشانيد و اين عمل پيامبراكرم صلى الله عليه و آله به عنوان يك سنّت باقى ماند .
پيامبراكرم در روزهاى سه شنبه ، چهارشنبه ، پنج شنبه و جمعه ، كه مصادف با روز ترويه [ هشتم ذىالحجه ] بود ، در بطحاى مكه اقامت كرد و پس از زوال خورشيد در ظهر روز هشتم به سوى منى حركت كرد . « 2 »
انجام مناسك حج
مرحوم كلينى با سند خود از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پس از زوال خورشيد در روز ترويه پيامبر صلى الله عليه و آله به مردم دستور داد كه غسل كنند و محرم شوند . سپس آن حضرت و اصحابش در حالى كه محرم شده بودند و تلبيه مىگفتند ، حركت كردند تا به منى رسيدند . در آنجا پيامبراكرم صلى الله عليه و آله نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا و نماز صبح را به جاى آورد . » « 3 » . سپس كمى صبر كرد تا خورشيد طلوع كرد . آنگاه به عدهاى فرمود كه چادرى را براى او در نمرة در منطقه عرفات برپا كنند و خودش به همراه مسلمانان به سوى عرفات حركت كرد . « 4 » آن حضرت از راه بين المأزمين به سوى عرفات نرفت ، بلكه راه ضبّ را در پيش گرفت . « 5 »
تا پيش از آن سال ، قريشىها از راه مزدلفه به سوى عرفات مىرفتند و ديگران را از اين راه منع مىكردند . آنها اين را امتيازى براى خويش مىشمردند و اميدوار بودند كه پيامبر همان راه ايشان را انتخاب كند ، اما چنين نشد ؛ زيرا خداى متعال وحى نازل كرده بود كه :
« ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ » ؛ « 6 »
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 3 ، ص 110 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 392 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 ؛ در مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1101 .
( 4 ) . همان ، ج 21 ، ص 405 به نقل از المنتقى و در صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 36 به نقل از امام صادق عليه السلام از امام باقر عليه السلام از جابربن عبدالله و در مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1101 .
( 5 ) . همان ، ج 21 ، ص 395 ، به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 234 .
( 6 ) . بقره ( 2 ) ، 199 . بنابراين ، نزول اين آيه در سال دهم هجرى بوده است .