از همان جايى كه مردم كوچ مىكنند ، كوچ كنيد و از درگاه خداوند متعال طلب آمرزش كنيد .
آن حضرت پس از ورود به عرفات وارد چادر خود شد كه در نمرة در كنار درختهاى أراك در وادى عُرنة نصب شده بود « 1 » و در همان باقى ماند تا هنگامهء ظهر نزديك شد .
پس از نزديك شدن ظهر ، رسولالله صلى الله عليه و آله دستور داد كه ناقهاش ، قصواء را آماده كردند . « 2 » آن حضرت در حالى كه غسل كرده بود ، خارج شد « 3 » و مسلمانانى را كه در اطراف او حلقه زده بودند مورد خطاب قرار داد و فرمود : اى مردم ، همانا خداوند متعال در اين روز به شما مباهات مىكند و همهء شما را مورد مغفرت عام خويش قرار مىدهد . آنگاه متوجه على عليه السلام شد و فرمود : و على عليه السلام را مورد مغفرت خاص خويش قرار مىدهد . سپس فرمود : اى على ، به نزديك من بيا . على عليه السلام به پيامبر نزديك شد ، آن حضرت در حالى كه دست او را در دست گرفته بود ، فرمود : « همانا سعادتمند واقعى و به تمام معنا كسى است كه بعد از من از تو اطاعت كند و تو را دوست داشته باشد و به درستى كه بدبخت واقعى و به تمام معنا كسى است كه بعد از من از تو نافرمانى كند و با تو دشمنى بورزد . » « 4 »
سپس سوار ناقه شد و حركت كرد تا در جايى كه امروزه مسجد نمرة قرار دارد ، ايستاد « 5 » و اين خطبه را ايراد فرمود : « حمد و سپاس مخصوص پروردگار متعال است . او را سپاس مىگوييم و از او كمك مىخواهيم و به درگاه او استغفار و توبه مىكنيم و از شر و بدىهاى نفسهايمان و زشتىهاى اعمالمان به او پناه مىبريم . هركسى كه خدا او را هدايت كند ، گمراهكنندهاى براى او نخواهد بود و هركسى كه خدا او را گمراه كند ، هدايتگرى براى او نخواهد بود . شهادت مىدهم كه هيچ خدايى جز خداى يگانه نيست و او هيچ شريكى ندارد و شهادت مىدهم كه محمد بنده و فرستادهء اوست .
اى بندگان خدا ، شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم و شما را به اطاعت از پروردگار به وسيله اعمالتان توصيه مىكنم و از خدا مىخواهم كه آنچه خير است براى ما قرار دهد .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 392 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 ؛ مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1102 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 405 ؛ صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 36 ؛ مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1101 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 2 ، ص 932 ؛ فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 ؛ مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1101 .
( 4 ) . امالى شيخ مفيد ، ص 161 .
( 5 ) . بحارالانوار ، ج 21 ، ص 392 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 ، صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 36 .