تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 705

مساهمون:

ص٧٠٥

وفا نكردن به عهد الهى

آيهء 75 تا 77 آمده است : « وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ ؛ فلمّا اتاهم مِن فضله بَخِلُوا به و تولّوا وهم مُعرضونَ ؛ فأعقبَهَمَ نفاقاً فىقُلُوبِهِم إلى يوم يَلْقَوْنَهُ بِما أخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوه وَبِما كانُوا يَكذِبونَ » ؛ و از آنان كسانىاند كه با خدا عهد مىبندند كه اگر از كرم خويش به ما عطا كند ، قطعاً صدقه خواهيم داد و از شايستگان خواهيم شد . اما پس از آن كه خدا از فضل خودش به آن‌ها عطا فرمود ، بخل ورزيدند و روى برگردانده و به قول خود عمل نكردند . بدين سبب نفاق در قلب هايشان راه يافت تا روزى كه پروردگار را ملاقات كنند به خاطر آن كه به وعده‌هاى خود با خدا عمل نكردند و دروغ گفتند . ثعلبة بن حاطب و معتّب بن قشير از بنى عمرو بن عوف از قبيلهء أوس بودند . ثعلبه گفت : اگر خداوند مالى به من عنايت كند ، صدقهء بسيارى مىدهم و از صالحان خواهم بود . به دنبال آن دوازده هزار درهم به عنوان ديه به وى رسيد كه چيزى از آن را صدقه نداد و از صالحان نشد . « 1 »

ممنوعيت ورود مشركان به مسجد الحرام

در آيهء 28 سورهء توبه آمده است : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا » ؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، حقيقت اين است كه مشركان ناپاك هستند ، پس نبايد از سال آينده به مسجدالحرام نزديك شوند . قبلًا اشاره كرديم كه بستن درِ خانه‌هايى كه به مسجد النبى باز مىشد ، مقدمه‌اى براى ممنوعيت ورود مشركان به مسجدالحرام بود ، تا كسى از آنها اعتراض نكند كه چرا خودشان در مسجد مدينه مىخوابند و در آن جُنب مىشوند ، اما ما را از ورود به مسجدالحرام منع مىكنند .
هامش
( 1 ) . التبيان ، ج 5 ، ص 262 به نقل از سيرهء ابن اسحاق ، ج 4 ، ص 196 و مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1068 .