تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 683

مساهمون:

ص٦٨٣
پادشاهىاش را از دست بدهد . از اين رو او هم از تصديق پيامبر خوددارى ورزيد . پس از مدتى معلوم شد كه خبر نزديك شدن هرقل به حجاز و فرستادن لشكرهايى به سوى مسلمانان ، دروغ و شايعه بوده است . « 1 » آن حضرت صلى الله عليه و آله در اين سفر بسيار شب زنده‌دارى مىكرد و در كنار بيرون خيمه‌اش نماز به جاى مىآورد و عده‌اى از مسلمانان بر مىخاستند و از او حفاظت مىكردند .

خير و بركت اسب

آن حضرت صلى الله عليه و آله در تبوك پيش اسبش به نام ظرب رفت و پارچه‌اى بر او انداخت و با رداى خود بر پشتش دست مىكشيد ! به آن حضرت صلى الله عليه و آله گفته شد : يا رسول اللَّه ، آيا با لباس خود بر پشت اسب مىكشى ؟ ! فرمود : « بله ، من ديشب را خوابيدم ، در حالى كه ملائكه از من ناراحت بودند كه چرا به پشت اسبم دست نكشيده‌ام ! جبرئيل به من خبر داد كه هر كار نيكى كه دربارهء اسب انجام دهم ، براى من حسنه نوشته مىشود و يك سيئه از من ساقط مىشود ؟ و هر مسلمانى كه اسبى را در راه جهاد در راه خدا ببرد و خوب به او رسيدگى كند تا اسب قوّت داشته باشد ، خداوند در مقابل هر دانه‌اى كه به اين اسب مىدهد ، حسنه‌اى براى او مىنويسد و در مقابل گناهى را از او بر مىدارد ! » از آن حضرت صلى الله عليه و آله سؤال شد : كدام يك از اسب‌ها بهتر است ؟ فرمود : « ادهم ، ارثم ، أقرح ، مُحَجَّلُ الثلاث و مطلق اليمين « 2 » پس اگر ادهم نبود ، اسب سرخى كه اين صفات را داشته باشد ، بهترين است . آن حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : « در پيشانى اسب ، تا روز قيامت خير و بركت نوشته شده است . از نسل آن محافظت كنيد و با شيههء آن مشركان را در رعب و وحشت بيندازيد . يال آن نشانهء خوبى آن است و دم بلند ، بدىها را از او دفع مىكند . قسم به آنكه جانم در دست او است ، روز قيامت شهداء در حالى كه شمشيرهايشان را بر دوش كشيده‌اند ، پيش مىآيند و از جلوى هيچ پيامبرى نمىگذرند ، مگر اينكه جاى خود را به ايشان مىدهد تا اينكه به ابراهيم خليل الرحمن مىرسند و او جاى خود را به ايشان
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 1018 - 1019 و مجلسى آن در بحارالانوار ، ج 21 ، ص 251 از المنتقى نقل كرده است . ( 2 ) . ادهم به معناى اسب بسيار سرخى است كه رنگش به تيرگى بزند و أرثم ، اسبى است كه لب بالايى و دماغش سفيد باشد و أقرح ، اسبى است كه صورتش در بالاى بينى سفيد باشد ، غير از پيشانى و مُحَجَّل الثلاث مطلق اليمين ، اسبى است كه در سه دست و پايش ، غير از دست راست تا جاى زانو بند ، سفيد باشد .