صدا كردن پيامبر در ميان خود را ، همانند صدا كردن بعضى از خودتان به بعضى ديگر قرار ندهيد .
در روايت ابى جارود از امام باقر عليه السلام در تفسير آيهء فوق آمده است : آيه مىفرمايد كه نگوييد : اى محمد و اى ابوالقاسم ، بلكه بگوييد : اى پيامبر خدا ، و اى رسول خدا . « 1 »
در كنار اين بايد گفت كه حلبى در مناقب آل ابى طالب خبرى را از قاضى ابومحمد كرخى در كتابش از امام صادق عليه السلام از جدّهاش فاطمه زهرا عليها السلام روايت مىكند كه فرمود : « هنگامى كه آيهء : « لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرسولِ . . . » نازل شد ، حيا مىكردم كه به پدرم بگويم : بابا و مىگفتم : يا رسول الله ؛ اما در دو سه مرتبهاى كه او را اين گونه صدا زدم ، جواب نداد ! و سپس پيش من آمد و فرمود : اى فاطمه ، اين آيه براى تو و خانواده و ذريهء تو نازل نشده است . تو از من و من از تو هستم ، بلكه اين آيه براى متكبران و ظالمان قريش نازل شده است . تو به من بگو : بابا ، زيرا اين ، قلب مرا زنده مىكند و خدا را خشنودتر مىسازد » . « 2 »
بروز عادات جاهليت
جمعى از مسلمانان هنگامى كه پيش پيامبراكرم صلى الله عليه و آله مىآمدند ، به جاى السلام عليك ، از الفاظ أنْعِم صباحاً و أنعِم مساءً استفاده مىكردند كه مخصوص جاهليت بود . به دنبال آن خداوند آيهء هشتم سورهء مجادله را نازل كرد كه مىفرمايد :
« وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَ يَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِما نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمَصِيرُ » ؛
و چون نزد تو آيند ، تو را درودى گويند كه خدايت آن را نگفته است و در دل مىگويند چرا خدا بدانچه مىگوييم ما را عذاب نمىكند ؟ جهنم براى آنان كافى است ؛ در آن در مىآيند و چه بد سرانجامى است .
اين آيه آنها را از تحيت به شيوهء جاهليت نهى مىكند و آيهء بعدى آنها را از نجوا در گوش همديگر نهى مىكند و مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ، ج 2 ، ص 110 .
( 2 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 2 ، ص 32 و از او در بحارالانوار ، ج 43 ، ص 37 .