تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 646

مساهمون:

ص٦٤٦
خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند ، وعده داده است كه حتماً آنان را در اين سرزمين جانشين خود قرار دهد ؛ همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند ، جانشين خود قرار داد و آن دينى را كه براى ايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند ، در مقابل آنها مرا عبادت مىكنند و چيزى را شريك من قرار نمىدهند و هر كس بعد از آن به كفر گرايد ، آنانند كه نافرمانند . عياشى روايت كرده است : على بن حسين عليه السلام اين آيه را قرائت كرد و فرمود : به خدا قسم كه آنان شيعيان ما اهل بيت هستند . اين كار را خدا براى آنان به دست مردى از ما كه او مهدى اين امت است انجام مىدهد . او همان كسى است كه رسول الله صلى الله عليه و آله دربارهء او فرموده است : اگر از دنيا بيش از يك روز باقى نمانده باشد ، خداوند آن روز را آنقدر طولانى مىكند تا مردى از عترت من ظهور كند كه هم نام من است و زمين را از عدل و داد پر مىكند پس از آنكه از ظلم و جور پر شده است » . اين را طبرسى روايت كرده و سپس گفته است : از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام مثل همين روايت ، نقل شده است . . . بلكه قيام مهدى مورد اجماع عترت طاهرين است و اجماع آن حجتى براى قول پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىباشد كه فرمود : « من دو چيز گرانبها ميان شما باقى مىگذارم : كتاب خدا و عترتم اهل بيتم را ؛ آن دو از هم جدا نمىشوند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند . » « 1 » اما شيخ طوسى به همين مقدار اكتفا كرده است كه : « اهل بيت عليه السلام فرموده‌اند : منظور آيه ، مهدى ( عج ) مىباشد كه بعد از خوف و ظلم ظهور مىكند و بعد از آنكه مغلوب بوده است ، حاكم و مسلط مىشود » . « 2 »

ادب در سخن گفتن با پيامبر صلى الله عليه و آله

در آيهء 63 سوره نور آمده است : « لَا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرسولِ بينكم كَدُعاءِ بعضِكم بعضَاً » ؛
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 7 ، ص 239 - 240 . ( 2 ) . تبيان ، ج 7 ، ص 457 .