بيازماييد . خدا به ايمان آنان داناتر است . پس اگر آنان را با ايمان تشخيص داديد ، ديگر ايشان را به سوى كافران بازنگردانيد : نه آن زنان برايشان حلالند و نه آن [ مردان ] بر اين زنان حلال . و هر چه خرج [ اين زنان ] كردهاند به [ شوهران ] آنها بدهيد ، و بر شما گناهى نيست كه - در صورتى كه مهرشان را به آنها بدهيد - با ايشان ازدواج كنيد و به پيوندهاى قبلى كافران متمسك نشويد [ و پاى بند نباشيد ] و آنچه را شما [ براى زنان مرتد و فرارى خود كه به كفار پناهنده شدهاند ] خرج كردهايد [ از كافران ] مطالبه كنيد و آنها هم آنچه را خرج كردهاند [ از شما ] مطالبه كنند . اين حكم خداست كه ميان شما داورى مىكند و او داناى حكيم است .
گمراه كردن قريش
رسول خدا صلى الله عليه و آله ابى قَتادة بن رَبْعى را همراه هشتاد نفر به ناحيهء إصَم در مسير مكه به يمامه فرستاد تا مردم گمان كنند كه او قصد آنجا را دارد . ابن اسحاق از ابى حَدْرد كه يكى از افراد شركت كننده در اين سريّه بود ، نقل كرده است : عامر بن اضْبَط أشجعى از كنار ما ردّ شد و همانند مسلمانان به ما سلام كرد . از قبل بين او و مُحلِّم بن جَثّامه اختلافى وجود داشت . مُحلِّم كه با ما بود ، به او حمله كرد و او را كُشت و وسايلش را برداشت .
پس از آن كه با گروهى برخورد نكرديم ، برگشتيم تا به ذى خَشَبْ ( كه تا مدينه يك شبانه روز فاصله داشت ) رسيديم و متوجه شديم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به سوى مكه حركت كرده است . ما حركت كرديم و در سُقيا به آن حضرت پيوستيم . هنگامى كه به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ملحق شديم ، اين آيه قرآن دربارهء ما نازل شد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً » ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) ، 94 ) .