كه اندكى از خُزاعه مسلمان شده و اكثراً مشرك بودند و صاحب يكى از بتهاى بزرگ و مشهور بودند كه در قرآن هم نام آن آمده است : « و مَناة الثالثة الكبرى » « 1 »
كلبى در كتاب الاصنام مىنويسد : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در سال هشتم هجرى از مدينه به سوى مكّه حركت كرد ، پس از آنكه چهار يا پنج شبانه روز راه را طى كرد ، على عليه السلام را فرستاد تا بت خُزاعه و هُذيل به نام مَناة را منهدم و غنائم آن را بردارد . آن حضرت عليه السلام اين بت را منهدم كرد و غنائم آن را برداشت كه از جمله عبارت بود از دو شمشير به نامهاى : مِخذم و رَسوب كه حارث بن ابى شِمَر عَسّانى ، پادشاه غَسّان آنها را به اين دو بت هديّه كرده بود و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آنها را به على بخشيد . « 2 »
بستن پرچمها در قُديد
واقدى با سند خود از عباس بن مِرداس سُلَمى روايت مىكند : رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه كاملًا مسلح بود از تنگهء مُشلَّل پايين آمد و ما نيز كه مسلّح شده بوديم در قديد در برابر او به صف ايستاديم .
و رسول خدا صلى الله عليه و آله حَجّاج بن عُلاط سُلَمى و عِرباض بن ساريه را به سوى بنى سُليم فرستاد . آنها كه نهصد يا هزار نفر بودند به آن حضرت صلى الله عليه و آله ملحق شدند . همهء آنها سوار بر اسب بودند و نيزه و سلاحِ خود را همراه داشتند . دو فرستادهء پيامبر صلى الله عليه و آله در پيشاپيش آنها بودند و همراه خود دو پرچم و پنج عَلَم سياه داشتند كه پيچيده شده بود و هنوز گره زده نشده بود .
عُيَيْنه بن حِصن پيش رفت و از پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله فرياد زد : اين بنى سُليم هستند كه با تجهيزات كامل حاضر شدهاند و همگى سواره نظام هستند و مردان جنگ و پيكار مىباشند . و يكى از آنها گفت :
اى رسول خدا صلى الله عليه و آله تو از ما دورى مىگزينى و از ما احتياط مىكنى در حالى كه ما دايىهاى « 3 » تو هستيم ، ما را به جلو بفرست تا ببينى چگونه هستيم . ما به هنگام جنگ صبوريم و هنگام رويارويى با دشمن ، پشت به دشمن نمىكنيم و سوار كاران خوبى هستيم . پس پرچمى براى ما ببند و در هر جاى لشكر كه مىخواهى ما را مستقرّ فرما !
هامش
( 1 ) . نجم ( 53 ) ، 20 .
( 2 ) . الأصنام ، كلبى ، ص 14 - 15 .
( 3 ) . اين بدان خاطر بوده است كه مادر هاشم بن عبدمناف ، عاتكه دختر مرة بن هِلال سُلمى از بنى سُليَم بوده است .