كفارهاى بدهد - اعم از روزه گرفتن يا صدقه دادن و يا گوسفند ذبح كردن - و چون امان حاصل شد هر كس از عمرهء تمتع به حج بازآيد هر چه ميسر شود قربانى كند و هر كس قربانى نيابد ، سه روز در ايام حج و هفت روز پس از بازگشت روزه بدارد تا ده روز كامل شود و اين حكم براى كسى است كه خاندانش مقيم مسجدالحرام نباشد . از خدا بترسيد و بدانيد كه مجازات خدا سخت است .
مجاهد از كعب بن عُجره روايت كرده است : پس از آن رسول الله صلى الله عليه و آله به من دستور داد كه به عنوان كفاره گوسفندى را قربانى كنم يا سه روز روزه بگيرم يا شش مسكين را با دو مد طعام سير كنم و فرمود هر يك از كارها كافى است
اين آيات از آيههاى 196 تا 203 سورهء بقره مىباشد و از آياتى است كه در اواخر سال ششم نازل شده و به سورهء بقره كه در سال اول نازل شده ملحق گرديده است .
پيش آمدن سپاه قريش
شيخ مفيد در ارشاد روايت كرده است : رسول الله صلى الله عليه و آله و لشكريان در منزل جُحفه از ميقاتهاى پنج گانه حج پياده شدندو بعضى به آب احتياج داشتند ؛ اما آبى را در آنجا نيافتند ؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله سعد بن مالك ابى وقاص زُهرى را همراه مشك داران فرستاد تا آب بياورند . او كمى پيش رفت و بازگشت و گفت : اى رسول خدا ، به خاطر ترس از دشمن ، پاهايم از حركت باز ايستاد و بازگشتم !
رسول خدا ، شخص ديگرى را جهت آوردن آب فرستاد . او هم تا همان حدى كه سعد رفته بود پيش رفت و بازگشت و گفت : قسم به خدايى كه تو را فرستاده است ، گامهايم به خاطر رُعب و وحشت از سپاهيان دشمن از حركت باز ايستاد !
آنگاه رسول الله صلى الله عليه و آله على بن ابىطالب را به همراه مشك داران فرستاد . على عليه السلام پيش رفت تا وارد خرار شد و آب برداشت و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بازگشت . رسول الله صلى الله عليه و آله با ديدن وى تكبير گفت و براى او دعاى خير كرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . ارشاد ، ج 1 ، ص 121 - 122 و حلبى به صورت مختصر آن را در مناقب آل ابىطالب ، ج 2 ، ص 90 در دو سطر آورده است و ابن حجر در الاصابة ، ج 3 ، ص 199 آن را به نقل از مفيد ذكر كرده است و عجيب اين است كه واقدى ، ج 2 ، ص 578 اين خبر را با همين الفاظ نقل كرده است ، الّا اينكه نامى از على عليه السلام و سعد نبرده است ؟ !