پس از آن رسول الله صلى الله عليه و آله بُسربن سُفيان كعبى را فرا خواند و فرمود : قريشىها مطلع شدهاند كه من قصد عمره دارم ، پس اخبار آنها را برايم بياور و مرا از اقدامات آنها مطلع كن . بُسر براى انجام اين مأموريت به پيش تاخت .
آن حضرت عَبّاد بن بِشر را فراخواند و او را به همراه بيست نفر اسب سوار از مهاجرين و انصار كه از جملهء آنها محمد بن مَسلمه و مقداد بن عمرو بودند به پيش فرستاد . بنابرقولى ، فرماندهء آنها سعد بن زيد أشهلى بوده است .
تفسير قمى مىنويسد : آن حضرت صلى الله عليه و آله اعراب و قبايلى را كه در مسير بودند دعوت كرد تا با وى به عمره بروند ، اما بسيارى از آنها به خاطر ترس از قريش از اين كار خوددارى كردند .
واقدى روايت كرده است : رسول الله صلى الله عليه و آله اعرابى را كه در مسير مدينه تا مكه زندگى مىكردند و عبارت بودند از : بنى بكر ، جُهينه و مُزينه را به عمره دعوت كرد ، ولى آنها بهانه مىآوردند كه گرفتار اموال و فرزندان خويش هستند و مىگفتند ، آيا محمد صلى الله عليه و آله مىخواهد ما را به جنگ قومى ببرد كه غرق در سلاح هستند . در حالى كه او و اصحابش گرسنه و پابرهنه هستند ! آنها هرگز از اين سفر سالم برنمى گردند ! آن هم با وجودى كه سلاح با خويش برنداشتهاند و از نظر تعداد كم هستند و به سوى قومى مىروند كه به تازگى در جنگ بدر از آنها زخم خوردهاند ! در طول اين سفر هفتاد يا صد نفرى كه مسلمان شدند به وى پيوستند و حدود هزار و پانصد نفر از مسلمانان آن حضرت را همراهى مىكردند .
در اين سفر چهار زن به نامهاى : امّ سلمة ، امّ عامر أشهليه ، امّ عُماره و امّ مَنيع حضور داشتند .
رسول الله صلى الله عليه و آله در جلوى سپاه حركت مىكرد . قربانىها به وسيلهء ناجية بن جُندب در عقب سپاه حركت داده مىشد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله عصر روز دوشنبه از ذى الحُليفه حركت كرد و صبح روز سه شنبه در ملل بود و از ملل حركت كرد تا در هنگامه شب به سَيّاله رسيد و سپس صبح آن روز در رَوحاء بود .
شكار حيوانات
در ميان مسلمانان افرادى بودند كه مُحرم نشده بودند آنها در روحاء حيواناتى را شكار كردند و آن را به افرادى كه محرم شده بودند ، تعارف كردند ؛ اما آنها از خوردن امتناع ورزيده و از رسول الله صلى الله عليه و آله در اين مورد سؤال كردند . آن حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : از غذاى آنها بخوريد ، هر غذايى كه خودتان آن را