يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » « 1 » ؛
عدهء ديگرى نيز هستند كه به گناه خود اعتراف كردند و كارهاى شايسته و ناشايسته را به هم درآميختند كه اميد است خداوند توبهء آنها را بپذيرد ، زيرا او آمرزندهء مهربان است * از اموالشان تصدق ( و كفّاره ) بگير تا به آن وسيله تزكيه و پاكشان كنى و برايشان دعا كن ؛ زيرا دعاى تو موجب آرامش آنها است و خداوند شنواى دانا است . آيا ندانستهاند كه تنها خداست كه از بندگانش توبه را مىپذيرد و صدقات را مىگيرد . و خداست كه خود توبهپذير مهربان است .
سريهء ابوعَتيك به خيبر
طبرسى در اعلام الورى مىنويسد : بعد از جريان بنى قريظه رسول الله صلى الله عليه و آله عبدالله بن عَتيك را به خيبر فرستاد تا ابورافع سلّام بن ابى الحُقيق را به قتل برساند . « 2 » سلّام بن ابى الحُقيق از كسانى بود كه احزاب را عليه آن حضرت تشويق كرده بود .
ابن اسحاق از ابن شِهاب زُهرى از عبدالله بن كعب از پدرش ، كعب بن مالك انصارى نقل كرده است : از جمله عناياتى كه خدا بر رسولش كرد اين بود كه دو طايفهء اوس و خزرج در يارى رسول الله صلى الله عليه و آله با هم رقابت مىكردند و هركارى كه اوسىها انجام مىدادند ، خزرجىها هم مىخواستند مثل آن را انجام دهند و هر كارى كه خزرجىها انجام مىدادند ، اوسىها هم مىخواستند مثل آن را انجام دهند .
اوسىها بعد از بدر و قبل از احُد ، كعب بن اشرف كه دشمنان را عليه رسول الله صلى الله عليه و آله تحريك مىكرد ، به قتل رسانده بودند ؛ براى همين خزرجىها بعد از جنگ خندق از آن حضرت صلى الله عليه و آله اجازه خواستند كه ابن ابى الحُقيق را ترور كنند . او نيز همانند ابن اشرف ، دشمنان را عليه رسول الله صلى الله عليه و آله تحريك مىكرد ؛ از اين رو به آنها اجازه داد .
چهار نفر به نامهاى : حارث بن رَبعى ، عبدالله بن أُنيس ، عبدالله بن عَتيك و مسعود بن سنان
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) ، 102 - 104 .
( 2 ) . اعلام الورى ، ج 1 ، ص 196 .