كه او آمرزندهء مهربان است . از كسانى كه به خود خيانت مىكنند ، دفاع مكن ؛ زيرا خدا خيانت پيشگان گنهكار را دوست ندارد . آنان زشت كارى هاى خود را از مردم پنهان مىدارند اما از خدا پنهان نمىدارند ، شبانگاه كه در انديشهء سخنانى ناپسند هستند خدا با آنهاست و به اعمالشان واقف است ، گيرم شما در زندگى دنيا از آنها دفاع كرديد ، ولى كيست كه در روز قيامت با خداى دربارهء آنها مجادله ( و دفاع ) كند ؟ ! و يا چه كسى وكيل ( و حامى ) آنها خواهد بود ؟
ابوجارود از امام باقر عليه السلام روايت كرده است : هنگامى كه اين آيات نازل شد ، عدهاى از اقوام و طايفهء بشير نزد وى آمدند و گفتند : اى بشير ، به درگاه خدا استغفار و توبه كن !
او گفت : قسم مىخورم كه كسى جز لَبيد آن سرقت را انجام نداده است ؟ !
پس از آن نازل شد كه :
« وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً * وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْماً فَإِنَّما يَكْسِبُهُ عَلى نَفْسِهِ وَكانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً * وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَإِثْماً مُبِيناً » « 1 » ؛
آنكه مرتكب كار ناپسندى شود و يا به خويشتن ستم كند و سپس از خداوند آمرزش بطلبد او را آمرزندهء مهربان خواهد يافت . هر كس مرتكب گناهى شود تنها به خودش زيان رسانده است و خدا داناى فرزانه است . و هر كس مرتكب خطا يا گناهى شود ، آنگاه بى گناهى را بدان متهم كند ، بار گناه و تهمت آشكارى را به گردن گرفته است .
پس از آن كه بشير مرتد شد و به مكه فرار كرد ، خداوند دربارهء عدهاى كه نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده بودند تا او را تبرئه كنند ، نازل فرمود :
« وَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَكانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً » « 2 » ؛
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 110 - 112 .
( 2 ) . همان ، آيه 113 .