تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
هر گونه حادثه يا مشاجره‌اى كه بين امضاكنندگان اين عهد نامه رخ دهد كه خوف فساد در آن باشد . بايد از طريق خداى عزوجل و رسول او حضرت محمد صلى الله عليه و آله رفع و رجوع شود و خداوند بر بهترين و نيكوترين مطالبى كه در اين عهد نامه است گواه است . همانا به قريش و كسانى كه آنها را يارى مىكنند ، أمان داده نمىشود . همانا يهوديان و مسلمانان بر ضد كسانى كه به يثرب حمله كنند ، متحد مىشوند و اگر به صلحى دعوت شوند ، آن را مىپذيرند و صلح مىكنند و اگر يهوديان به صلحى دعوت شوند ، مسلمانان هم آن را مىپذيرند ، مگر آن‌كه طرف مقابل به جنگ با دين پرداخته باشد كه در اين صورت بر هر كسى واجب است كه به مقابله برخيزد . يهوديان با هم پيمانان و خانواده‌هايشان مشمول بندهاى اين عهدنامه مىباشند و از سوى امضاكنندگان اين عهد نامه مورد نيكى قرار مىگيرند . هر كار خوب يا بدى كه افراد بكنند به خودشان باز مىگردد و خداوند بر بهترين و صادق‌ترين مطالب اين عهدنامه گواه است . اين عهد نامه هيچ تضمينى براى ظالم و گنهكار ايجاد نمىكند . هر كسى كه از مدينه خارج شود در أمان است و هر كسى هم كه در آن بماند در امان است ، مگر كسى كه مرتكب ظلم يا گناهى شود . خداوند پناه دهندهء كسى است كه تقوا پيشه كند و نيكوكار باشد ، و محمد رسول خدانيز اين چنين است » . « 1 » مرحوم آيت اللَّه احمدى ميانجى ، اين عهد نامه را در كتاب پرارزش مكاتيب الرسول نقل كرده و در حاشيه آن گفته است : نبى اكرم صلى الله عليه و آله قبل از آن‌كه سيد الانبيا باشد ، سيد الحكما است و قبل از آن‌كه قرآن بر وى نازل شود ، خداوند به او رشد و كمال را عنايت كرده بود و دليل اين مطلب ، همين معاهدهء جاويدان است كه با الفاظى اندك ، معنايى گسترده را مىرساند و خوانندگان گرامى بايستى در شروط و نتايج آن تدبّر نمايند ، پس دوباره آن را بنگريد و در تفاصيل آن فكر كنيد « 2 » .
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 147 - 150 براى آگاهى بيشتر منابع ديگرى كه مرحوم احمدى در كتاب ارزشمند مكاتيب الرسول ، ج 1 ، ص 241 بازگو كرده است و منابعى كه محمد حميداللَّه مستوفى در كتاب ارزشمند مجموعة الوثائق السياسية آورده است مراجعه كنيد . ( 2 ) . مكاتيب الرسول ، ج 1 ، ص 261 - 263 .