شيخ محمد حسين حرزالدين ، درباره دفن عمران بن شاهين در نجف مىگويد :
در روز پنجشنبه از ماه محرم سال 369 ه . ق / 979 م ، در بطيحه ، عمران بن شاهين خفاجى ، امير بطيحه ، از دنيا رفته است و به نجف اشرف منتقل شده و در خانهاش كه نزديك صحن مطهر است ، در محله المشراق ، كه تقريباً يكصد ذراع با درِ طوسى فاصله دارد ، به خاك سپرده شده است . « 1 »
او سپس آنچه را در كتاب « المختصر فى اخبار البشر » ، درباره عمر بن شاهين آمده است ، چنين نقل مىكند :
عمران بن شاهين ، اهل الجامدة ، از توابع واسط بوده است . وى مرتكب برخى جنايتها شد . ازاينرو به بطيحه فرار كرد و بين نىزارها و مردابها ساكن شد و به صيد ماهى و پرندگان آبى پرداخت . صيادان و دزدها نزد او گردهم آمدند . به وسيله آنان تقويت شد و بر بطيحه ، در دوران معزالدوله ، در سال 338 ه . ق / 949 م ، تسلط پيدا كرد .
بين لشكريان معزالدوله و عمران ، جنگهايى درگرفت كه در آن جنگها ، پيروزى با معزالدوله همراه نشد . به همين سبب ، معزالدوله لشكر ديگرى را براى مقابله با عمران فرستاد . آن لشكر توانست او را محاصره كند . اما نتوانست او را شكست دهد . هنگامى كه معزالدوله از دنيا رفت ، رهبرى جنگ ، به دست بختيار ، فرمانده نظاميان افتاد . بين بختيار و عمران ، جنگهايى درگرفت كه بختيار نتوانست در آن جنگها با او كارى كند . عمران در سال 369 ه . ق / 979 م از دنيا رفت . پس از او فرزندش ، حسن بن عمران ، رهبرى را برعهده گرفت . « 2 »
سپس محمدحسين حرزالدين ، مطالب خود را با عباراتى از كتاب « تجارب الامم » ابنمسكويه به پايان مىرساند ؛ چنانكه ابنمسكويه مىگويد :
علت اينكه عمران بن شاهين ، رواقش را بنا نمود ، به داستان شورشش عليه
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاريخ النجف الاشرف ، ج 2 ، صص 94 و 95 به نقل از مراقد المعارف .
( 2 ) . ر . ك : همان ، به نقل از المختصر في اخبار البشر .