« الفرحة » را نقل كرده است ، ذكر مىكند . همچنين آنچه را شيخ جعفر محبوبه آورده است ، ذكر مىكند كه وى مىگويد از كسى شنيده نشده است كه مسجد عمران ، پيشتر مسجد بوده باشد . بلكه بنابر نظر مشهور ، عمران ، يكى از رواقهاى حرم مطهر امام على ( ع ) را ساخت . سپس از حرم جدا شد . بعيد به نظر نمىرسد كه بعد از جدا شدنش از حرم ، همرتبه با مسجد شده باشد . اما آثار موجود در آن و اشارههاى قرآنى ، احتمال ندارد كه جزء بناى او باشد . محبوبه همچنين مىگويد : « بلكه اطمينان داريم كه بناى عمران ، باقى نمانده است » . فخرالدين نظرش را در پايان بحث ، چنين مىنويسد :
بر اين اساس ، امكان دارد بنايى كه عمران بن شاهين آن را بنا نموده است ، رواقى بوده است كه همرتبه با مسجد قرار گرفته باشد ؛ بعد از آنكه از حرم اميرمؤمنان ( ع ) جدا شده است . « 1 »
او همچنين اين گفته حسينى ، مؤلف كتاب « لؤلؤة الصدف » را اينگونه منحصربهفرد مىداند :
ابن شاهين يك رواق و يك مسجد را بنا نمود . با وجود اينكه دانشمندان سدههاى گذشته و نيز سدههاى اخير به اين نكته اشاره كردهاند كه او يك رواق يا مسجد ساخته است كه مسجدى است كه معروف به مسجد عمران بن شاهين مىباشد . اين مسجد نزديك قسمت شمالى حرم امام على ( ع ) است ؛ بهگونهاى كه از رواقى كه امروزه وجود دارد ، جدا بوده است و چند قدم با آن فاصله دارد . با اين همه ، بر اثر ساختوسازهاى پىدرپى ، وارد صحن مطهر شده است و امروزه دو درِ دارد . يك درِ ، نزد درِ طوسى و درِ ديگر ، در صحن شريف است كه آثار آن از بين رفته است ؛ بهگونهاى كه محل دفن برخى از دانشمندان شده است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاريخ النجف حتى نهاية العصر العباسي ، ص 256 .