با شكست سختى روبهرو شد ؛ به طورىكه عمران ، فرماندهان لشكر او را اسير كرد و خود او نيز با شنا توانست از مگر نجات يابد . ازاينرو ، معزالدوله تصميم گرفت تا با عمران بن شاهين مصالحه كند و خانواده و برادرانش را كه در اسارت او بودند ، آزاد كند . عمران نيز سربازانى را كه از معزالدوله اسير كرده بود ، آزاد نمود . « 1 »
سپس ابناثير ، مىگويد :
اين صلح ، ميان آنان خيلى به طول نينجاميد . در سال 344 ه . ق / 955 م ، معزالدوله مريض شد و شايعه گرديد كه از دنيا رفته است . در اين ميان ، اموال ارسالى معزالدوله به همراه برخى از تجار ، از بطائح عبور كرد . عمران بن شاهين هم بر اموال معزالدوله و هم بر اموال تاجران چيره شد . اما هنگامى كه فهميد معزالدوله از دنيا نرفته است ، اموالى را كه به اسم او فرستاده شده بود ، به او برگرداند . اما اين حادثه ، باعث پايان سازش بين آنها گرديد . اوضاع به شرايطى كه قبل از صلح بين آن دو حاكم بود بازگشت . پس از اين ماجرا ، ابناثير ساكت شده و مطلبى را درباره عمران بن شاهين نياورده است .
آنگاه مىگويد :
عمران بن شاهين ، در سال 369 ه . ق / 979 م در بطيحه ، به مرگ طبيعى مرد و پس از او ، حكومت بطائح ، به فرزندش حسن بن عمران رسيد ؛ مسألهاى كه باعث شد دوباره عضدالدوله به تسلط بر البطيحه ، اميدوار گردد . او لشكرى را به رهبرى وزيرش مطهر بن عبدالله تجهيز كرد و او را با اموال و سلاح يارى كرد . محمد بن عمر علوى كوفى نيز او را همراهى مىكرد . هنگامى كه مطهر احساس كرد نمىتواند بر حسن بن عمران پيروز شود و نيز به دليل برخى توطئهها ، مطهر تصميم گرفت خودكشى كند ؛
هامش
( 1 ) . ر . ك : الكامل ، ابن اثير ، ج 8 ، صص 490 و 491 .