مىگويد : « هارون به زيارت قبر اميرمؤمنان ( ع ) رفت و دستور ساختن گنبدى را روى آن داد كه داراى چهار در بود . همچنين وى مىافزايد كه حسين در كتاب « عمدة الطالب » آورده است مردم شروع به زيارت قبر و دفن مردههايشان اطراف آنجا نمودند . سپس روايت ابن طحّال را مىآورد كه پيشتر به آن اشاره شد .
ديلمى روايتى را بدون ذكر سند ، درباره دفن اميرمؤمنان ( ع ) مىآورد كه مشكل مىتوان از اول تا آخر آن روايت را باور كرد و به سختى قابل اطمينان و استناد است . او در آغاز اين روايت مىگويد :
هنگامى كه اميرمؤمنان ( ع ) از دنيا رفت ، غسل و كفن شد ، پس چهار تابوت به مسجد كوفه - با فلان توصيفات - برده شد . امام حسن ( ع ) بر آنها نماز خواند - با اين كيفيت - پس از آن يك تابوت به منزل ايشان منتقل شد . اما سه تابوت ديگر : يكى از آنها به بيتالحرام ، يكى از آنها به مدينة الرسول ( ص ) و يكى از آنها به بيتالمقدس برده شد . اين عمل به منظور مخفى ساختن پيكر مبارك اميرمؤمنان ( ع ) بوده است .
ما پيشتر روايتى را كه مشابه اين روايت بود ، بررسى كرديم و توضيح داديم كه چنين روايتى با سؤال و جوابهاى زيادى همراه است ؛ همانگونه كه در برابر روايتهاى معتبر ديگرى كه متعلق به دفن ايشان ( ع ) است ، توان مقابله و مقاومت را ندارد .
« سيد حسن الامين » ، در « دائرة المعارف الشيعية » مىگويد : « در دوره خلافت هارون الرشيد ، روى قبر مبارك امام على ( ع ) رواقى بنا شد كه گنبدى گچى بر آن ساخته شده بود » . « 1 » با وجود اينكه سيد ، منبع معلومات خودش را نياورده است ، ما در كتاب « الارشاد » ديلمى ، روايت مذكور را بررسى كرديم و نسخه چاپ شده « الارشاد » ، داراى اشتباهات فراوانى است . روايت مذكور در آنجا نيز ، بدون ذكر سند ، اينگونه روايت شده است : « . . . سپس هارون الرشيد ، دستور
هامش
( 1 ) . ر . ك : دائره المعارف الشيعه ، سيد حسن الامين ، ج 10 ، ص 379 .