مورد كينه خود قرار داد » . « 1 »
احتمال اينكه مجاورت قبر امام على ( ع ) ، به مكان مناسبى براى دفن برخى از علويان كوفه و اطراف آن تبديل شده باشد ، فراوان است . همچنين احتمال تبديل شدن آن به مكان مناسبى براى دفن شيعيان اهل بيت ( عليهم السلام ) بسيار زياد مىباشد ؛ بهويژه بعد از آنكه براساس احاديثى كه شيعه به آن اعتقاد دارد ، دفن شدن در جوار قبر امام على ( ع ) داراى ثواب است ؛ هرچند اخبارى كه مؤيد آن باشد ، وجود ندارد .
اما به محض اينكه خلافت به متوكل رسيد بلاهاى زيادى را سر شيعيان آورد . او كسى است كه تنفرش از اميرمؤمنان ( ع ) و اهل بيتش ( عليهم السلام ) و شيعيانش معروف بود . كار او به جايى رسيد كه در سال 236 ه . ق / 850 م ، دستور داد تا قبر ابى عبدالله الحسين ( ع ) خراب گردد و دستور داد تا مكان قبر امام حسين ( ع ) كشت گردد و آبيارى شود . همچنين دستور داد تا مردم را از آمدن به آنجا منع كنند . « 2 »
مسعودى در « مروج الذهب » ، هنگام صحبت كردن درباره خلافت منتصر عباسى ، مىگويد :
آل ابىطالب ( عليهم السلام ) ، قبل از خلافت منتصر ، يعنى در زمان خلافت متوكل ، در رنج و سختى فراوان و احساس ترس از جانهايشان ، به سر مىبردند . از زيارت قبر امام حسين ( ع ) و غرى در سرزمين كوفه ، منع شدند . همچنين ديگران همچون شيعيانشان ، از حضور در اين آرامگاهها منع مىشدند . علت اين امر دستورى بود كه متوكل در سال 236 هجرى ، براى اين موضوع داده بود . . . . « 3 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : الكامل في التاريخ ، ابن اثير ، ج 7 ، ص 55 .
( 2 ) . ر . ك : تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 365 ؛ الكامل في التاريخ ، ج 7 ، صص 55 و 56 .
( 3 ) . ر . ك : مروج الذهب ، مسعودي ، ج 4 ، ص 135 .