بر نجران است كه فرستادگان مرا [ كه به منظور جمع آورى اين جزيه به ميان آنان مىروند ] به مدّت بيست روز يا كمتر پذيرايى كنند و در هر حال نبايد فرستادهاى بيش از يك ماه معطّل داشته شود .
همچنين آنان موظّفند سى زره ، سى اسب و سى شتر به مسلمانان عاريه دهند ، هر چند اين مقدار براى يمن زياد باشد . البتّه آنچه از اين زرهها ، اسبها و يا شترها از بين برود در ضمانت رسول خداست تا آن كه آن را ادا كند .
نجران در مقابل اين تعهدّات در پناه خدا و در حمايت محمّد ( ص ) است و اين حكم شامل مردم ، سرزمين ، اموال و حاضر و غايب آنان و افراد خاندان آنان و يا پيروانشان مىشود مگر آن كه آنان خود آنچه را پذيرفتهاند تغيير دهند [ و از آن سرباز زنند ] . هيچ حقّى از حقوق اين مردم و يا آزادى دينى آنان پايمال نشده و هيچ اسقفى از اسقف بودن و هيچ راهبى از رهبانيّت باز داشته نمىشود . . . و همه اموالى كه در دست آنان است محترم خواهد بود . آنان نه مورد اتّهام قرار دارند ، نه به قصاص خونى از خونهاى جاهليّت گرفته مىشوند ، نه از سرزمين خود تبعيد مىشوند و نه از آنان عشر گرفته مىشود .
هر كس از آنان خواهان حقّى شود در ميان آنان داورى و انصاف ورزيده خواهد شد . نه اجازه داده خواهد شد كه ستم بكنند و نه مورد ستم قرار خواهند گرفت . هر كس جز از بستگان خود ربايى بخورد من از او بيزارى خواهم جست .
همچنين هيچ كس از اين مردم به جرم ستم ديگرى مورد مؤاخذه قرار نمىگيرد و آنچه در اين پيمان ذكر شده در پناه عهد خداوند و در حمايت و بر عهدهء محمّد رسول خداست تا زمانى كه خداوند دربارهء آنان امر كند . البتّه اين پايبندى به پيمان تا زمانى است كه آنان خيرخواه باشند و حسن نيّت داشته و در تعهدّاتى كه دارند درستكار باشند و جنگى را بر مسلمانان تحميل نكنند » .
پس از نوشته شدن اين پيمان كسانى كه در مجلس رسول خدا ( ص ) حضور داشتند و از آن جمله ابو سفيان بن حرب ، غيلان بن عمرو ، مالك بن عوف ، اقرع بن حابس حنظلى و مغيرة بن شعبه بر آن گواهى دادند .
مفادّ اين پيمان اعطاى ذمّه يا حمايت قانونى به مسيحيان بود مشروط به آن كه بر
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 506
مساهمون: حسين صابري
ص٥٠٦