اسقفها ، كاهنان و راهبان نجران و نيز آنچه - خواه اندك و خواه زياد - در اختيار دارند كه همه در پناه خدا و در حمايت رسول او هستند و هيچ اسقفى از اسقف بودن خود و هيچ راهبى از رهبانيّت خويش و نيز هيچ كاهنى از كهانتش بازداشته نمىشود و هيچ حقى از حقوق و يا حاكميّت آنان و يا آيينى كه بر آن بودهاند از ايشان گرفته نمىشود .
حمايت خداوند و رسول او براى هميشه براى آنان است مشروط به آن كه حسن نيّت نشان دهند و درستكار باشند و به هيچ ستمى دامن نيالايند و بدانند كه مورد ستم نيز قرار نخواهند گرفت » « 28 » .
717 - همان گونه كه ملاحظه شد مسيحيان نجران دو هيأت به حضور رسول خدا ( ص ) فرستاده بودند و علّت اعزام اين هيأتها نيز آن بود كه پيامبر ( ص ) آنان را به انتخاب يكى از اين سه راه كه يا اسلام بياورند يا پيمان پرداخت جزيه ببندند و يا آمادهء جنگ شوند فرا خوانده بود و آنها نيز به همين سبب اين دو هيأت را روانهء مدينه كردند و هر يك از اين دو گروه با انعقاد پيمانهاى جداگانهاى با آن حضرت روانهء ديار خود شدند .
شايد علّت آن كه دو هيأت از نجران به مدينه آمد آن باشد كه هر چند در آن سرزمين اختلاف مذهب ميان مسيحيان وجود نداشت تا عامل تفرقه و چندگانگى آنان شود ، امّا كليساهاى مختلفى [ و بعضا نيز با سازماندهى مستقل ] وجود داشته و همين موجب اعزام دو گروه جداگانه شده است .
اعزام هيأت نجران به مدينه - خواه يك هيأت بوده و خواه متعدّد بوده است - حكايت از آن دارى كه در آن زمان اسلام رو به گسترش نهاده و مردم را نه از طريق جنگ بلكه از راههاى صلح جويانه به خود فرا مىخواند ، زيرا پيامبر ( ص ) كسى نبود كه با مردمى درگير جنگ شود كه از جنگ عليه او خوددارى كردهاند و صلح و دوستى با مسلمانان را در پيش گرفتهاند ، چون جنگ آن حضرت - آن سان كه از تاريخ زندگى او برمىآيد - از اختلاف دينى با مسيحيان ناشى نشده بود و بلكه تنها به منظور حمايت از
هامش
( 28 ) - البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 55 . - م .