كه اين عقايد را محكوم مىكنيم ولى از آنجا كه امر شدهايم آنان را [ با پذيرش حاكميّت اسلام ] به دين خود واگذاريم اين كار را انجام مىدهيم و اين در حالى است كه باقى ماندن آن مردم بر عقايد نادرست خود موجب افساد نظام و از ميان بردن پيمان صلح و ذمّه نمىشود ، امّا در مقابل ، ناسزاگويى به رسول خدا ( ص ) در بردارندهء آثار و تبعات سنگين ديگرى است ، چه اين كه اين عمل در بردارندهء تهاجم عليه اسلام و بدين مفهوم است كه ناسزاگوى قصد آن ندارد مسلمانان را به دين خود واگذارد ، آن هم در شرايطى كه مسلمانان آنها را به دين و عقيده خود واگذاشتهاند . علاوه بر اين چنين كارى به منزلهء اعلام نوعى شورش و طغيانگرى عليه نظام و سرپيچى از طاعت خدا و رسول ( ص ) است .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 337
مساهمون: حسين صابري
ص٣٣٧