اكرم ( ص ) در پاسخ او را يافته است . متن پاسخ منذر از اين قرار است :
« به رسول خدا ( ص )
بارى ، اى رسول خدا من نامهات را بر مردم بحرين خواندهام و در پاسخ ، برخى از آنان اسلام را پذيرفته و بدان درآمده و برخى نيز آن را نپسنديدهاند .
در سرزمين من يهوديان و مجوسيانى نيز هستند ، فرمان خود را در اين باره بده » .
رسول خدا ( ص ) نيز در پاسخ اين نامه نامهاى بدين شرح نوشت :
« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم از محمّد رسول خدا به منذر بن ساوى سلام بر تو . من در مقابل تو خداوندى را ستايش مىكنم كه خدايى جز او نيست و گواهى مىدهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمّد بنده و فرستادهء اوست .
بارى خدا را به تو يادآور مىشوم كه هر كس با ياد خدا خير بخواهد براى خويش خير خواهى كرده است و هر كس از فرستادگان من فرمان برد و از دستورات آنان پيروى كند مرا فرمان برده است و هر كس نيز خير خواه آنان باشد خيرخواهى مرا كرده است .
فرستادگان من از تو ستايش و تمجيد كردند و اينك من تو را شفيع قوم خود قرار مىدهم . پس هر كه را مسلمانان با او مصالحه كردهاند به همان حال بگذار و از گناهان درگذر و بدان كه تا هر زمان نيكوكار و درستكار باشد تو را از كارت خلع نخواهيم كرد . هر كس نيز در ديار تو بر دين يهودى و آيين مجوس بماند بايد جزيه پرداخت كند » .
اين خبر و اظهاراتى كه در اين نامه وجود دارد حاكى از چند مسأله است :
عبد اللّه بن عبّاس علاقهمند بود كه نامههاى رسول خدا ( ص ) را براى خود بنويسد و در كتابخانهء خود حفظ كند . در اين ميان او بيشتر آنچه را داشت آشكار مىساخت و ممكن است مسائلى نيز مانده باشد كه او همچنان آنها را پوشيده نگه داشت .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: حسين صابري
ص٢٤٦