ميان كسانى كه رسول خدا ( ص ) آنان را براى فرماندهى برگزيده و از آنان نام برده است قرار نداشت .
همهء هدف سپاه روم آن بود كه مهاجمان را به عقب براند و به همين دليل نيز فرماندهان سپاه اسلام را هدف خود قرار داد و يكى پس از ديگرى آنان را به قتل رساند . از سوى ديگر ، هدف سپاه اسلام آن بود كه قصاص برادران خود را كه به خاطر دين داشتن كشته شده بودند بگيرد و به همين سبب نيز شمار زيادى از روميان را به قتل رساندند تا آنجا كه خالد بن وليد مىگويد وى خود نه شمشير عوض كرد و در آخر نيز جز يك تيغهء يمنى در دست او نماند . شايد نيازى به اين پرسش نباشد كه چرا شمشير خالد چون قطعه چوبى در دست او مىشكست ، چه آن شمشير صفوف سپاهى را در هم مىشكست كه نيروى مؤمنان چون چاقويى كه در پنيرى فرو مىرود در ميان آنان فرو مىرفت و راه مىگشود . آن فرماندهان بزرگى كه رسول خدا ( ص ) به فرماندهى گماشته بود نيز كشته نمىشدند مگر هنگامى كه در ميان صفوف سپاه دشمن فرو مىرفتند و هيچ پرچمى از دست هيچ يك از اين بزرگان نمىافتاد مگر هنگامى كه سرهاى گروهى از كافران مسيحى و يهودى بر زمين مىافتاد . زيد ، آن محبوب رسول خدا ( ص ) و پرچمدار سپاه او ، شمارى از دشمن را كشت تا خود به شهادت رسيد . جعفر بن ابى طالب حامى رسول خدا ( ص ) نيز تا آنجا با دشمن نبرد كرد كه احساس كرد ديگر اسبش توان پيش بردن او را ندارد . از اسب پياده شد و در حالى كه پرچم رسول اكرم ( ص ) در دستش بود پياده به نبرد با دشمن پرداخت و چون دست راست او را قطع كردند پرچم را به دست چپ داد و هنگامى كه دست چپ او را نيز بريدند پرچم را در دامن گرفت تا زمانى كه به شهادت رسيد و در بهشت برين با دو بال به پرواز درآمد و « جعفر طيّار » شد . عبد اللّه بن رواحه نيز بىترديد همانند دو دوست خون چون صاعقه به قلب دشمن فرود آمد تا زمانى كه اين آخرين پرچمدار نيز به شهادت رسيد .
603 - پس از شهادت او از آنجا كه پرچم نبايد بر زمين بماند ثابت بن اقرم بن -
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 211
مساهمون: حسين صابري
ص٢١١