بر اين وحشت خود فائق آيند كه رو در روى مردمى قرار خواهند گرفت كه دوست - داشتنىترين ديدار براى آنان ديدار با خداوند است .
602 - بدين ترتيب دو سپاه رو در روى يكديگر قرار گرفتند : سپاه ايمان ، در حالى كه برخوردار از انگيزههاى درونى بود و به منظور دفاع از مؤمنانى كه به دست كارگزار روميان به قتل رسيده بودند و نيز دفاع از كرامت اسلام كه با قتل فرستادهء رسول خدا ( ص ) زير پا گذاشته شده بودند و بالاخره دفاع از كرامت عرب هجوم آورده بود و سپاه انبوه روميان كه از افراد و از تجهيزات نظامى فراوان برخوردار ، امّا از انگيزه تهى بود و هيچ هدفى جز آن نداشت كه آن گروه اندك - امّا برخوردار از قدرت معنوى و روحيّه گرفته از پيروزيهاى سابق خود - را عقب براند .
به همين دليل آنان قبل از هر چيز توجّه خود را به كشتن فرمانده و پرچمدار سپاه مسلمانان معطوف داشتند ، پرچمى كه رمز پيروزى سپاه است و هر چه بيشتر پيش رود بر قدرت و كوبندگى هجوم مىافزايد و اين همان چيزى است كه روميان از آن وحشت داشتند .
به رسول خدا ( ص ) نيز - كه « از روى هوى و خواست دل سخن نمىگويد و آنچه مىگويد وحيى است كه به او مىرسد » « 12 » چنين الهام شده بود كه پرچمداران سپاه او نخستين اهداف حملهء دشمن خواهند بود . به همين سبب آن حضرت فرماندهى و بر دوش كشيدن پرچم سپاه را نخست به علّت ايمان بالاى زيد بن حارثه و نيز براى آن كه مردم بدانند شرافت و بزرگى تنها به ايمان و كردار نيك است به زيد و پس از او براى آن كه مردم بدانند وى خانواده و نزديكان خود را از فرستادن به صحنهء خطر دريغ نمىدارد به جعفر بن ابى طالب و آن مردى كه دو بار هجرت كرده بود و پس از آن دو به عبد اللّه بن رواحه سپرده بود ، هر چند آن حضرت براى فرماندهى سپاه پس از اين سه كسى را تعيين نكرد و بدين ترتيب هر چند در آخرين مرحله خالد بن وليد پرچم سپاه را برگرفت امّا او به دليل آن كه تازه مسلمان بود در
هامش
( 12 ) نجم / 3 و 4 .