يازده نفر از يهوديان كشته شدند و اين در حالى بود كه هر بار كسى از آنان به قتل مىرسيد رسول خدا ( ص ) آنان را ديگر بار به اسلام و به خداوند عزّ و جلّ دعوت مىفرمود . امّا آنان از پذيرش چنين دعوتى كور و كر شده بودند و ناگزير جنگى درگرفت كه با تير اندازى آنان به يكى از مسلمانان كه به قتل او انجاميد آغاز شده و در طىّ آن هيچ دعوت آنان به اسلام از سوى رسول خدا ( ص ) بديشان سوى نبخشيده بود .
در طىّ اين جنگ هر گاه وقت نماز فرا مىرسيد پيامبر اكرم ( ص ) به نماز مىايستاد و پس از نماز آنان را ديگر بار به اسلام دعوت مىكرد ، امّا سودى نمىبخشيد و بدين ترتيب آن روز به شب رسيد و صبح شد . هنوز خورشيد به اندازه يك كمان بيشتر بلند نشده بود كه يهوديان سلاح و ثروت و دارايى خود را تسليم مسلمانان كردند و سرزمين وادى القرى در اثر يك جنگ فتح شد و همانند اراضى فدك اراضى صلح نبود .
رسول خدا ( ص ) پس از اقامت چهار روزه خود در وادى القرى اين منطقه را به سوى تيماء پشت سر نهاد . آن حضرت غنايم وادى القرى را به سان غنايم خيبر تقسيم كرد و اموال [ منقول ] پس از برداشته شدن خمس آن كه سهم خدا و رسول او ، بستگان آن حضرت ، يتيمان ، بينوايان و در راه ماندگان بود در ميان سربازان سپاه تقسيم شد و اراضى آن سرزمين نيز در اختيار صاحبان آن ماند تا روى آن كار كنند و در مقابل نيمى از محصولات را بردارند و نيم ديگر نيز در اختيار رسول خدا ( ص ) قرار گيرد و آن حضرت آن را بر اساس همان روش معمول در ساير غنايم تقسيم كند .
رسول خدا ( ص ) در مورد اموال خيبر و وادى القرى بر اين اساس عمل فرمود كه اين اموال غنيمت محسوب مىشود و بايد خمس آن تعيين شود ، به همين سبب نيز آن حضرت خمس اموال منقول خيبر و وادى القرى و نيز خمس محصولات اراضى و باغستانهاى اين سرزمين را برمىداشت .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 108
مساهمون: حسين صابري
ص١٠٨